LAHORE/ISLAMABAD: Ponieważ nieoczekiwany wzrost temperatury przyspieszył rozpoczęcie uprawy bawełny w większości stref uprawy bawełny, w nowym badaniu ostrzeżeno, że ryzyko dla sektora wynikające ze zmiany klimatu zwiększa się ze względu na niedociągnięcia administracyjne, w tym słaby nadzór nad szkodnikami, ograniczone ubezpieczenie upraw i niewystarczające systemy identyfikowalności.
Z badania wynika, że głównym ograniczeniem pozostaje fragmentacja instytucjonalna. Nie ma jednego podmiotu odpowiedzialnego za krajowe wyniki w zakresie bawełny, co skutkuje ograniczoną integracją danych, słabymi ramami podziału ryzyka i nieodpowiednimi systemami zgodności w zakresie eksportu.
W raporcie opracowanym przez EMPAK Strategies i poświęconym wspieraniu proaktywnego, adaptacyjnego i strategicznie rozsądnego podejścia do pakistańskiej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa podkreślono, że Pakistan nie jest już samowystarczalny w sektorze, ponieważ musi importować bawełnę o wartości 2–3 miliardów dolarów rocznie, co może negatywnie wpłynąć na konkurencyjność pakistańskiego eksportu.
Z drugiej strony temperatury w nadmorskich miastach Sindh, w tym Thatta, Badin, Gharu, Golarchi, Mirpur i Tando Muhammad Khan, osiągnęły do 35°C, co spowodowało szybkie rozpoczęcie siewów bawełny na tych obszarach. Oczekuje się, że siew rozpocznie się w miastach Sindh, takich jak Sanghar, Mirpurkhas, Hyderabad i Umerkot, a także w dystryktach Bahawalnagar, Bahawalpur, Vehari, Sahiwal, Pakpattan i Toba Tek Singh w Pendżabie w ciągu najbliższych ośmiu do dziesięciu dni.
Sezon siewu rozpoczyna się wcześnie, ponieważ nieoczekiwany wzrost temperatury przyspiesza uprawy w nadmorskich miastach Sindh
Departament Rolnictwa Pendżabu postawił sobie za cel uprawę wczesnej bawełny na 700 000 akrach w tym sezonie. Departament wyznaczył dywizje Multan, Dera Ghazi Khan, Sahiwal i Faisalabad do wczesnego siewu bawełny. Co zaskakujące, dywizja Bahawalpur, która w przeszłości przewodziła Pendżabowi we wczesnej uprawie bawełny, nie została uwzględniona w kampanii.
Od kilku lat okręg Bahawalnagar odnotowuje najwyższy areał uprawy wczesnej bawełny w Pendżabie. Ponadto wczesna uprawa na dużą skalę odbywa się w Bahawalpur i na obszarach Cholistan.
Mimo to okręgi te zostały wykluczone z wczesnej inicjatywy dotyczącej bawełny i zamiast tego zaliczone do kategorii regularnych upraw sezonowych, co wywołało powszechne zaniepokojenie wśród zainteresowanych stron z branży bawełny.
Przewodniczący Cotton Ginners Forum, Ihsanul Haq, powiedział, że kilka cukrowni zdecydowało się rozszerzyć uprawy trzciny cukrowej na swoich obszarach. Aby zachęcić rolników, oferowali nawozy, chemikalia rolnicze, maszyny, a nawet gotówkę. Rozwój ten wzbudził obawy, że zwiększona uprawa trzciny cukrowej może zmniejszyć obszar dostępny pod uprawę bawełny.
Haq nalegał, aby rządy federalne i prowincjonalne ze współczuciem rozważyły żądania przemysłu tekstylnego i bawełnianego, aby pomóc w odwróceniu spadającego eksportu i wzmocnieniu wyników handlowych kraju.
Czynnik ryzyka klimatycznego
W swoim raporcie zespół doradców EMPAK Strategies uznał zmianę klimatu za kluczowy czynnik ryzyka, zauważając jednocześnie, że słabości administracyjne nasiliły kryzys.
Słabe regulacje dotyczące jakości nasion, nieodpowiednie usługi doradcze, słaby nadzór nad szkodnikami, ograniczone ubezpieczenie upraw i niewystarczające systemy identyfikowalności zwiększyły podatność rolników na zagrożenia – stwierdził, dodając, że brak koordynacji między władzami federalnymi i prowincjonalnymi jeszcze bardziej utrudnia skuteczne wdrażanie polityki.
W raporcie z badania ostrzeżono, że jeśli nie zostaną podjęte w odpowiednim czasie i kompleksowe działania, pakistański sektor bawełny może ulec dalszemu osłabieniu, co będzie miało poważne konsekwencje dla gospodarki krajowej i eksportu.
W raporcie stwierdzono, że bez zintegrowanych struktur zarządzania, które dostosowują zarządzanie środowiskiem, odpowiedzialność instytucjonalną i innowacje finansowe, ożywienie produktywności będzie miało charakter tymczasowy.
W raporcie EMPAK zaproponowano przejście od rozdrobnionego rolnictwa opartego na dotacjach do zintegrowanego modelu bawełny jako usługi (CaaS) opartego na produkcji klastrów, świadczeniu usług powiązanych z wynikami, identyfikowalności cyfrowej i finansowaniu uzależnionym od plonów.
Podejście to, wspierane przez instytucje finansujące rozwój i instrumenty podziału ryzyka, takie jak gwarancje pierwszej straty, ma na celu poprawę produktywności, wzmocnienie odporności na zmianę klimatu, poprawę zgodności z przepisami w zakresie eksportu i przyciągnięcie prywatnych inwestycji.
Opublikowano w Dawn, 16 lutego 2026 r
