ISLAMABAD: Niecały tydzień po podwyżce przez rząd cen produktów naftowych aż o 55 rupii Urząd Regulacji Ropy i Gazu (Ogra) powiadomił w czwartek o ogromnej podwyżce o 19–22 procent ceny regazyfikowanego skroplonego gazu ziemnego (RLNG) przeznaczonego do sprzedaży na etapie dystrybucji przez dwie spółki gazownicze Sui w marcu.
Wzrost wynikał głównie ze wzrostu opłat końcowych w związku z niższymi cząsteczkami importu i niewielkim wzrostem cen importu, jak wynika ze zbioru danych organu.
Rzadki wzrost (19-22 proc.) ceny RLNG w marcu nastąpił po niewielkim wzroście o 0,5 proc. w lutym i dwóch kolejnych miesięcznych obniżkach w grudniu (6 proc.) i styczniu (5 proc.). Ceny w październiku i listopadzie wzrosły narastająco o 4,4 proc.
Sui Southern Gas Company Limited (SSGCL) z siedzibą w Karachi obsługuje konsumentów w Sindh i Beludżystanie, a straty systemowe na etapie dystrybucji wynoszą 12,55% w porównaniu do 10,6% kilka miesięcy wcześniej.
Z drugiej strony spółka Sui Northern Gas Pipelines Limited (SNGPL) z siedzibą w Lahore dostarcza gaz konsumentom w Pendżabie i Khyber Pakhtunkhwa. Straty systemowe na etapie dystrybucji również zanotowano na poziomie prawie 9 proc. wobec 7,47 proc. w październiku.
Zgodnie z zawiadomieniem Ogry cena sprzedaży RLNG dla SNGPL na etapie przesyłu wzrosła o 19,3% do 12,49 USD za milion brytyjskich jednostek cieplnych (mmBtu) w marcu z 10,47 USD mmBtu w lutym. W styczniu 2026 r. było to 10,41 USD za mmBtu, w grudniu 2025 r. 10,92 USD za mmBtu i 11,24 USD za mmBtu we wrześniu.
Tym samym cena sprzedaży SNGPL na etapie dystrybucji wzrosła o 19,6 proc. do 13,55 dolarów za mmBtu w marcu wobec 11,335 dolarów za mmBtu w lutym. Poprzednio było to 11,27 dolara za mmBtu w styczniu, 11,83 dolara za mmBtu w grudniu i 12,24 dolara za mmBtu w listopadzie.
Z drugiej strony cena sprzedaży RLNG dla SSGCL została podwyższona na etapie przesyłu o 22 proc. do 11,12 USD za mmBtu w marcu z 9,03 USD za mmBtu w lutym. W styczniu było to 8,98 dolara za mmBtu, w grudniu 9,47 dolara za mmBtu i 9,86 dolara za mmBtu we wrześniu.
Cena sprzedaży spółki na etapie dystrybucji również wzrosła o 22 proc. do 12,54 dolarów za mmBtu w marcu wobec 10,27 dolarów za mmBtu w lutym. W styczniu było to 10,21 dolara za mmBtu, w grudniu 10,77 dolara za mmBtu i 11,01 dolara za mmBtu we wrześniu.
Organ regulacyjny stwierdził, że wzrost ceny RLNG wynika z „wzrostu ceny dostawy loco statek (DES), kosztów związanych z importem i opłat terminalowych”.
Od stycznia wzrósł nierozliczony gaz (UFG) dla obu spółek na etapie dystrybucji.
Jak na ironię, ceny dystrybucji RLNG dla SSGCL (12,54 USD za mmBtu) i SNGPL (13,55 USD za mmBtu) są odpowiednio o prawie 3,3 USD i 4,25 USD za mmBtu wyższe niż średni DES.
Dzieje się tak głównie ze względu na fakt, że zarówno importerzy LNG – Pakistan State Oil (PSO) i Pakistan LNG Ltd (PLL) – jak i władze portowe również pobierają wysokie marże zysku z tytułu zatrzymania i marż w wysokości 3,77% ceny DES oprócz 8,97% strat w przypadku SNGPL i 12,55% strat w przypadku SSGCL.
Cena koszykowa RLNG została oparta na łącznie zaledwie dwóch ładunkach w marcu w porównaniu z ośmioma ładunkami każdy w lutym 2026 r. i marcu 2025 r. w wyniku działania siły wyższej zadeklarowanej przez Katar po ataku i zamknięciu jego instalacji gazowych w Cieśninie Ormuz.
Obydwa ładunki importowano w ramach dwóch kontraktów LNG pomiędzy PSO i Qatar Gas po średniej cenie około 7,68 dolara za mmBtu (cena DES) w porównaniu do 7,45 dolara za mmBtu w zeszłym miesiącu, ale wciąż znacznie poniżej 8,9 dolara za mmBtu w marcu ubiegłego roku.
Cena DES wyniosła 7,52 dolara za mmBtu w styczniu, 7,87 dolara za mmBtu w grudniu i 8,15 dolara za mmBtu w listopadzie. Z tych dwóch jeden ładunek zakupiono po cenie 8,72 USD, a drugi po 6,65 USD za mmBtu.
PLL, jeden z podmiotów sektora publicznego odpowiedzialny za import LNG, nie importował żadnego ładunku. Zaimportował jeden ładunek kilka miesięcy temu, po prawie rocznej przerwie, po stawce 7,65 dolara za mmBtu w ramach starej umowy z podmiotem prywatnym. Rozwój sytuacji nastąpił po doniesieniach, że spółka PLL, utworzona prawie dziesięć lat temu w celu importu LNG, stała się zbędna i stanowi obciążenie netto dla publicznych pieniędzy, ponieważ w ciągu ostatniego roku nie mogła importować energii, mimo że jej kadra kierownicza i zarząd cieszyły się wysokimi wynagrodzeniami oraz związanymi z nimi dodatkami i przywilejami.
