KARACHI: Spready w ramach swapów ryzyka kredytowego (CDS) (zabezpieczenie przed ryzykiem suwerennym) wzrosły o 200 punktów bazowych, odzwierciedlając rosnące obawy o sytuację zewnętrzną Pakistanu.
Rentowność euroobligacji wzrosła o ponad 200 punktów bazowych, co wskazuje na wyraźną przecenę ryzyka długu publicznego, powiedział Faisal Mamsa, dyrektor generalny Tresmark. Zauważył, że spready CDS wzrosły z 344 pb do 577 pb, co wskazuje na zaostrzenie warunków finansowania zewnętrznego.
Spread CDS to rynkowa miara ryzyka, że kraj (państwo) lub jego instytucje finansowe nie wywiążą się ze swoich zobowiązań dłużnych.
CDS pełni funkcję polisy ubezpieczeniowej dla inwestorów posiadających obligacje pakistańskie; „spread” to roczny koszt (składka) zakupu tego ubezpieczenia.
Wskazuje na wyraźną ponowną wycenę ryzyka suwerenności Pakistanu
Mamsa powiedział, że CDS rośnie od początku wojny w Zatoce Perskiej. Jeśli wojna Izraela i Stanów Zjednoczonych z Iranem będzie trwać przez kolejne kilka tygodni, instytucje finansowe i rynki akcji mogą wpaść w głęboką recesję, co oznacza, że pozytywne strony wzrostu gospodarczego mogą być ledwo zauważalne.
Od początku wojny wycofano inwestycje portfelowe o wartości ponad 350 milionów dolarów, głównie z bonów skarbowych i akcji, pod wpływem siły dolara amerykańskiego i rosnącej premii za ryzyko w Pakistanie. To jest znaczące. Jednak pozostała kwota inwestycji portfelowych jest już niewielka (około 600 mln dolarów).
„Nie spodziewamy się dalszego exodusu powyżej 100-150 mln dolarów stąd. Sugeruje to, że chociaż początkowa korekta już nastąpiła, marginalna presja ze strony przepływów portfelowych jest obecnie ograniczona”, powiedział Mamsa.
Gdy spready CDS w Pakistanie rosną, sygnalizuje to, że międzynarodowi inwestorzy dostrzegają większe prawdopodobieństwo niewypłacalności. Jest to zwykle spowodowane niskimi rezerwami walutowymi, niestabilnością polityczną lub niepewnością co do zgodności programu MFW.
Jednakże rezerwy walutowe Pakistanu są stosunkowo duże i wynoszą ponad 21 miliardów dolarów, a program MFW jest realizowany zgodnie z planem. Największą przeszkodą jest trwająca wojna, która zmusiła zagranicznych inwestorów do trzymania się z daleka od Pakistanu. Wojna głęboko zmniejszyła nadzieje kraju na otrzymanie przekazów pieniężnych w wysokości 40 miliardów dolarów, mimo że większość Pakistańczyków pracujących w krajach Zatoki Perskiej nadal czeka tam na koniec wojny.
Wysokie spready CDS działają jak „premia za ryzyko”. Kiedy spready suwerennych CDS Pakistanu są wysokie, zarówno dla rządu, jak i banków pakistańskich pożyczanie pieniędzy z rynków międzynarodowych staje się znacznie droższe. Pakistan nie jest w stanie wyemitować obligacji, ani euroobligacji, ani Panda Bonds, podczas gdy banki komercyjne mogłyby pobierać wygórowane zyski z pożyczek udzielanych przez banki międzynarodowe.
Mamsa powiedział, że Pakistan stanie w obliczu krótkoterminowego odpływu dolarów – około 200 mln dolarów płatności za ropę w nadchodzącym tygodniu i termin zapadalności euroobligacji o wartości 1,3 mld dolarów przypadający na 8 kwietnia.
Są to znaczne odpływy, ale nie są nieoczekiwane. Państwowy Bank Pakistanu zarządza już płynnością, w tym swapami kupna/sprzedaży w celu wsparcia rezerw, które wzrosły o 544 mln dolarów w ciągu pierwszych 19 dni konfliktu, co wskazuje, że fundusze są zarządzane.
Miesięczny rachunek za energię wynosi około 1 miliarda dolarów za import ropy i 300 milionów dolarów za gaz, ale obecna stawka mogłaby go podnieść do 1,4 miliarda dolarów za ropę i 100 milionów dolarów za gaz (który jest w dużej mierze niedostępny), co dałoby wzrost netto o zaledwie 200 milionów dolarów.
Podczas gdy rynek koncentruje się na cenach ropy, system dostosowuje wolumeny. W rezultacie zewnętrzne ciśnienie netto energii pozostaje ograniczone, a nie wybuchowe” – stwierdził.
Opublikowano w Dawn, 29 marca 2026 r
