Pośród mgły napięć politycznych i społecznych można dostrzec fragmentaryczne wysiłki, ani zintegrowane, ani niekoniecznie mające zastosowanie w całym kraju, mające na celu promowanie harmonii politycznej mającej na celu rozwiązanie pewnych kwestii związanych z narzuconym konstytucją federalizmem fiskalnym.
Po napięciach wywołanych usunięciem gubernatora MQM-P Sindha odbyło się 15 marca w Karaczi spotkanie prezydenta Asifa Alego Zardariego z przewodniczącym MQM dr Khalidem Maqboolem Siddiquim. Dyskusje skupiały się na projektach poprawy sytuacji w Karaczi, stosunkach PPP-MQM oraz promowaniu harmonii politycznej, bezpieczeństwa wewnętrznego oraz prawa i porządku.
Następnego dnia przewodniczący PPP Bilawal Bhutto wydał polecenie władzom, aby zwołały najwcześniej posiedzenie Komisji Finansów Prowincji Sindh, aby „niezwłocznie sfinalizować przydział środków finansowych dla samorządów lokalnych”.
PFC ma uprawnienia do podziału dostępnych środków pomiędzy samorządy wojewódzkie i lokalne oraz sformułowania kryterium podziału przyznanych środków pomiędzy samorządy poszczególnych szczebli.
Federacja musi zreformować swoje ramy instytucjonalne, wycofać się z funkcji przekazanych na mocy 18. poprawki i skutecznie ograniczyć swoje wydatki
Istnieją także niezależne poglądy, takie jak PFC powinna zapewniać środki finansowe, uwzględniając możliwości dochodowe i potrzeby poszczególnych samorządów. I żeby powiaty zamożne pomagały powiatom ubogim w dogonienie relatywnie rozwiniętych.
Lider MQM-P Farooq Sattar twierdzi, że każde miasto w Pakistanie powinno mieć prawo do decydowania o własnym losie.
Przewodniczący PPP podkreślił znaczenie wzmocnienia pozycji samorządów lokalnych i zapewnienia im odpowiednich zasobów finansowych do prowadzenia prac rozwojowych i zapewniania infrastruktury obywatelskiej. Minister prowincji LG Nasir Shah „zwrócił się o wytyczne dotyczące proponowanego ustawodawstwa mającego na celu przyznanie wybranym przedstawicielom władz lokalnych większych uprawnień administracyjnych i finansowych”.
Uderzając w pojednawczym tonie, pomimo „różnic i silnych zastrzeżeń co do wyników PPP w Sindh”, MQM-P zaprosił partię rządzącą do opracowania wspólnej strategii z interesariuszami politycznymi w prowincji, aby zwiększyć skuteczność systemu samorządu lokalnego i jego prawa.
Lider opozycji w Zgromadzeniu Sindh, Ali Khurshed, powiedział na konferencji prasowej 24 marca: „Usiądźmy razem i omówmy artykuł 140-A Konstytucji oraz pracuj nad wzmocnieniem działającego na jego podstawie systemu LG (samorządu lokalnego). Poprawki do konstytucji mogą nastąpić później, ale na razie istniejące przepisy Sindha wymagają jeszcze ulepszenia”.
Następnego dnia najwyższe kierownictwo MQM-P przestrzegło przed „ostateczną decyzją” dotyczącą sojuszu z PML-N w centrum, jeśli 28. poprawka wzmacniająca pozycję obywateli u podstaw nie zostanie przyjęta. Przewodniczący MQM-P Khalid Maqbool Siddiqui przypomniał premierowi Shehbazowi Sharifowi, że porozumienie z 22 kwietnia w sprawie gwarancji konstytucyjnych na mocy art. 140-A nie zostało jeszcze wypełnione.
W swoim najnowszym raporcie Audytor Generalny Pakistanu stwierdził, że nadmierna zależność od finansowania rządowego doprowadziła do spadku dochodów gmin, ponieważ gminy konsekwentnie nie osiągają wyznaczonych celów. Zależność ta wpłynęła także na prace rozwojowe.
Rozmowy pana Bhutto z władzami prowincji skupiały się również na zwiększaniu zdolności instytucji miejskich do skutecznego rozwiązywania problemów publicznych oraz na poprawie oddolnego zarządzania.
Wobec braku skutecznych organów lokalnych prowincjom nie udaje się podjąć trwałych wysiłków na rzecz znaczącego zaangażowania obywateli w walkę z wyzwaniami środowiskowymi. Według analityka „jest to odgórny model zarządzania stanowiący podstawę wszystkich planów i działań inicjowanych przez rząd”.
Partnerstwo na rzecz rozwoju z obywatelami to idealny i praktyczny sposób reagowania na zmiany klimatyczne oraz uczynienia ich bardziej włączającymi i skutecznymi, twierdzi analityk ds. polityki publicznej Hamid Masood. Dodał: „Demokratyczny udział w zarządzaniu środowiskiem nie wiąże się z żadnymi kosztami dla skarbu państwa i nie potrzebujemy międzynarodowego finansowania takich działań naprawczych”.
Chociaż niedawne opady deszczu w Karaczi nie były nadzwyczajne jak na standardy monsunowe, analitycy zwracają uwagę, że nagła szkwał, która przetoczyła się przez metropolię, wystarczyła, aby wyrwać drzewa z korzeniami, uszkodzić mienie i tragicznie pochłonąć życie co najmniej 20 osób.
Kiedy wybory do organów lokalnych w całym Pakistanie zostają przełożone, ostateczną władzę sprawują wyższe szczeble, a swoboda wykonawcza zastępuje partycypacyjne podejmowanie decyzji, napisał w swoim artykule w The Express Tribune praktykujący rozwój Shakeel Ahmed Shah. Zauważa, że „Rezultatem jest próżnia, która rodzi patronat, równoległe władze i publiczną alienację”.
Minister planowania Ahsan Iqbal wyjaśnił niedawno, że jest to kolejny krok mający na celu zmniejszenie napięć między rządami federalnymi i prowincjonalnymi, pod naciskiem PPP, że konstytucyjny pionowy podział zasobów Krajowej Komisji Finansów pomiędzy Federacją a prowincjami nie jest już poddawany przeglądowi.
W rozmowie z mediami główny minister Sindh, Syed Murad Ali Shah, powiedział, że infrastruktura prowincji objęta projektami federalnymi jest w opłakanym stanie. Podkreślił, że droga Jamshoro-Sewan była nieukończona od dziewięciu lat pomimo początkowego finansowania przez rząd Sindh już w 2017 r.
Federacja musi zreformować swoje ramy instytucjonalne, wycofując się z funkcji powierzonych prowincjom 18. Nowelizacją i skutecznie ograniczając swoje bieżące wydatki.
Cytując analityków z Dawn: „Reformy powinny kierować się zasadą federalizmu spółdzielczego, aby wzmocnić federację”.
Opublikowano w Tygodniku Biznes i Finanse Dawn, 30 marca 2026 r
