ISLAMABAD: Federacja Pakistańskich Izb Handlowo-Przemysłowych (FPCCI) zaprotestowała przeciwko proponowanym dodatnim kwartalnym korektom taryf (QTA), o które zabiegają przedsiębiorstwa zajmujące się dystrybucją energii (dyskoteki), argumentując, że twierdzenia opierają się na błędnych danych i że w rzeczywistości koszty powinny były spaść.
W piśmie do federalnego ministra energii Sardara Awaisa Leghariego oraz przewodniczącego i członków Krajowego Urzędu Regulacji Energii Elektrycznej (Nepra) szef zespołu badawczego FPCCI Rehan Javed powiedział, że wybranej grupie konsumentów przyznano korzyść w wysokości 1,53 miliarda rupii w ramach tańszego pakietu zużycia przyrostowego w grudniu 2025 r., ale spowodowało to dodatkowe obciążenie konsumentów w całym kraju w wysokości około 6,6 miliarda rupii.
Powiedział, że dyskoteki domagały się krajowej kwartalnej korekty netto w wysokości 10,83 miliarda rupii za drugi kwartał roku obrotowego 2026, po uwzględnieniu opłat za moc, opłat za przesył i użytkowanie systemu, zmiennych kosztów operacyjnych i konserwacji, wpływu strat w transporcie i dystrybucji na korektę kosztów paliwa oraz pakietu zużycia przyrostowego.
W ramach jednolitego mechanizmu taryfowego Nepry kwota ta zostałaby rozliczona na około 28,75 miliarda jednostek krajowej sprzedaży energii elektrycznej w danym kwartale, co przełożyłoby się na wpływ na cały system w wysokości około 38 paise za jednostkę. Chociaż korekty w przypadku dyskoteki wahały się od ujemnych 5,1 miliarda rupii do dodatnich 5,6 miliarda rupii, różnice te w pełni kompensują się wzajemnie na poziomie krajowym, pozostawiając skonsolidowany wpływ na jednostkę jako jedyny wynik istotny dla konsumentów.
Pan Javed utrzymywał, że istotna część kwartalnej korekty nie wynikała z nieuniknionych zmian kosztów, ale wynikała bezpośrednio z wadliwego projektu pakietu zużycia przyrostowego. Stwierdził, że kwestia ta była wielokrotnie poruszana podczas przesłuchań organów regulacyjnych, pisemnych oświadczeń i rozmów z zainteresowanymi stronami, jednak dalsze wdrażanie bez poprawek wzbudziło poważne obawy co do responsywności polityki i zarządzania.
Powiedział, że dane systemowe wykazały, że krajowe zapotrzebowanie na energię elektryczną od lipca 2025 r. utrzymywało się zasadniczo na stałym poziomie około 2400–2500 gigawatogodzin miesięcznie. Sprzedaż wyniosła około 2439 GWh w listopadzie 2025 r. i 2431 GWh w grudniu 2025 r., co potwierdza, że nie wygenerowano żadnego dodatkowego zapotrzebowania.
Mimo to w grudniu 2025 r. za około 600 GWh naliczono obniżoną stawkę wynoszącą 11,02 rupii za jednostkę poniżej normalnej taryfy, przy zastosowaniu nieaktualnego zużycia referencyjnego wynoszącego około 1900 GWh z grudnia 2023 r. W rezultacie zużycie podstawowe zostało błędnie sklasyfikowane jako przyrostowe, a istniejące zapotrzebowanie zostało jedynie przeszacowane według niższej taryfy – stwierdził.
Chociaż zgłoszona korzyść dla wybranych odbiorców przemysłowych, głównie w kategoriach B3 i B4, wyniosła około 1,533 miliarda rupii, wynikający z tego niedobór przychodów oszacowano na około 6,6 miliarda rupii. Stwierdził, że ten niedobór nie zmniejszył opłat za moc ani nie zwiększył wykorzystania systemu, ani nie wygenerował dodatkowej sprzedaży energii, dodając, że zamiast tego zostanie przeniesiony w drodze kwartalnych korekt i uspołeczniony wśród całej bazy konsumentów, w tym tych, którzy nie otrzymali żadnych korzyści z pakietu.
Javed argumentował, że gdyby nie nastąpiła utrata przychodów w wysokości 6,6 miliarda rupii i gdyby ta sama energia została sprzedana po pełnej taryfie, kwartalna korekta byłaby niższa o około 23 paise za jednostkę. Korekta za drugi kwartał wynosząca 38 paisów za jednostkę spadłaby wówczas do około 15 paisów za jednostkę, co pokazuje, że ponad połowa wpływu była spowodowana polityką.
Opublikowano w Dawn, 6 lutego 2026 r
