ISLAMABAD: W ramach oficjalnych wysiłków mających na celu powstrzymanie zorientowanej na konsumentów penetracji energii słonecznej, przemysłowcy i czarodzieje finansowi z Karachi starali się wprowadzić organizację non-profit „Ramy darowizn na rzecz społecznościowych jednostek pomiarowych (SNUDA), aby przekierować nadwyżkę produkcji energii słonecznej do biednych i zasługujących na to konsumentów.
Ramy pierwotnie zaproponowane przez lidera biznesu i byłego dyrektora zarządzającego giełdy w Karachi Moina M. Fuddę są obecnie forsowane przez Stowarzyszenie Handlu i Przemysłu Korangi (Kati). Uważa się, że propozycja zmniejszyłaby obciążenie rządowe dotacjami, złagodziła cła przemysłowe przed presją związaną z subsydiami krzyżowymi oraz pomogłaby poprawić poziom odzyskiwania należności i zmniejszyć straty systemowe dla przedsiębiorstw dystrybucyjnych w całym kraju.
Propozycja została formalnie przedłożona Krajowemu Urzędowi Regulacji Energii Elektrycznej (Nepra), który w piątek (6 lutego) może uwzględnić ją w celu uzyskania uwag opinii publicznej i zainteresowanych stron.
Według prezydenta Kati Muhammada Ikrama Rajputa propozycja została opracowana przez pana Fuddę i przedstawiciela Kati Rehana Javeda i przewidywała „dobrowolne, niepieniężne i nadzorowane przez organy regulacyjne ramy, które umożliwiają konsumentom korzystającym z liczników netto (prosumentom) przekazywanie części swoich nadwyżek jednostek energii elektrycznej wyrażonej w kilowatogodzinach gospodarstwom domowym o niskich dochodach zarejestrowanym w organizacji non-profit (NPO) należycie certyfikowanej przez Pakistańskie Centrum ds. Filantropia (PCP)”. Wniosek nie miał na celu żadnych zmian w istniejących prawach do pomiaru netto ani mechanizmach rozliczeń, ale raczej przedstawiał opcjonalne rozszerzenie społeczne obecnego systemu.
Zgodnie z proponowanymi ramami nadwyżki jednostek zostaną przekazane jako „jednostki pomiarowe sieci społecznej”, zapisywane bezpośrednio na poczet rachunków beneficjentów za energię elektryczną za pośrednictwem organizacji non-profit, bez monetyzacji, zbywalności ani sprzedaży komercyjnej. „Mechanizm zaprojektowano tak, aby umożliwiał pełną kontrolę, śledzenie cyfrowe i przejrzyste raportowanie, a także zapewniał jasne zabezpieczenia zapobiegające nadużyciom” – poinformował Rajput.
Ramy umożliwiają konsumentom korzystającym z liczników netto przekazywanie nadwyżek energii gospodarstwom domowym o niskich dochodach, zmniejszając obciążenie dotacjami i koszty przemysłu
Z punktu widzenia systemowego propozycja oferuje trzy kluczowe korzyści. Po pierwsze, pomogłoby to zmniejszyć obciążenie rządu w postaci dotacji fiskalnych, ponieważ „każda podarowana jednostka zastępuje energię elektryczną, która w przeciwnym razie wymagałaby wsparcia w postaci dotacji fiskalnych, zmniejszając w ten sposób presję na budżet federalny i minimalizując potrzebę przyszłych zastrzyków dotacji”.
Po drugie, zmniejszyłoby to presję krzyżową na przemysł, obecnie szacowaną na około 3–4 rupii za jednostkę. „Obniżając ogólną lukę w subsydiach w systemie, ramy pomagają zmniejszyć presję na ożywienie gospodarcze poprzez cła i dostosowania, które są nieproporcjonalnie ponoszone przez konsumentów przemysłowych i komercyjnych” – stwierdzono.
Po trzecie, pomogłoby to w poprawie odzysku i ograniczeniu strat systemowych, ponieważ docelowa jednostka, która ma być kredytowana na poziomie wrażliwym na bloki, poprawiłaby przystępność rachunków dla wrażliwych konsumentów, pomagając zmniejszyć zaległości, rozłączenia i straty spowodowane kradzieżą.
„Propozycja jest całkowicie dobrowolna, ograniczona pod względem skali poprzez określone pułapy i wspierana przez platformę cyfrową w celu zapewnienia przejrzystości, identyfikowalności i nadzoru regulacyjnego” – napisał Rajput, zwracając się do Nepry, zwracając się do Nepry o rozważenie jej wykonalności i wprowadzenia „jako koncepcji godnej pilotażu, dostosowanej społecznie i odpowiedzialnej fiskalnie, bez uszczerbku dla wszelkich toczących się postępowań regulacyjnych lub ustaleń taryfowych”.
Kati stwierdziła, że krajowy sektor energii elektrycznej stoi obecnie w obliczu wysokich taryf, rosnących dotacji fiskalnych i rosnącej presji krzyżowej na konsumentów przemysłowych, podczas gdy przyjęcie paneli fotowoltaicznych na dachach w ramach pomiaru netto spowodowało nadwyżkę produkcji rozliczaną w drodze kredytów finansowych, bez uwzględniania przystępności cenowej i równości społecznej.
Wyjaśniając model, Kati zasugerowała, aby prosumenci mieli możliwość corocznego przekazywania nadwyżek jednostek organizacjom non-profit za pośrednictwem licencjobiorcy. „Proponuje się darowizny w wysokości od 10 do 200 jednostek na cykl rozliczeniowy na dawcę, aby zmaksymalizować wpływ i przystępność zabezpieczeń płytowych” i należy je początkowo przekazać wdowom oraz gospodarstwom domowym o niskich dochodach znajdującym się w szczególnie trudnej sytuacji, zarejestrowanym w organizacjach non-profit należycie poświadczonych przez PCP.
Powinny obowiązywać miesięczne limity, weryfikacja powiązana z CNIC oraz zakaz samokredytu jako zabezpieczenia zapobiegające nadużyciom, a platforma cyfrowa nadzorowana przez organ regulacyjny powinna umożliwiać wybór dawców, przydział jednostek, powiadamianie beneficjentów, integrację rozliczeń i raportowanie z audytu. Ponadto podarowane jednostki należy traktować jako Kredyty Energii Społecznej, odrębne od rozliczeń finansowych za pomiary netto, bez opłat za transport, przesył lub dystrybucję.
Organ regulacyjny powinien także co miesiąc monitorować łączną liczbę przekazanych jednostek, liczbę beneficjentów objętych wsparciem oraz stan uzgodnienia w drodze corocznego audytu darowizn instytucjonalnych. ” Ramy te przekształcają nadwyżkę energii słonecznej wytwarzanej na dachach w instrument społeczny, fiskalny i stabilizujący system, nie zmieniając praw do pomiaru netto ani nie nakładając obowiązków. Łączą opiekę społeczną z dyscypliną fiskalną i racjonalizacją taryf konsumenckich “, Kati opowiadał się za wdrożeniem.
Opublikowano w Dawn, 6 lutego 2026 r
