Karaczi wymaga solidnych podstaw obywatelstwa korporacyjnego, aby zrównoważyć potrzeby akcjonariuszy z potrzebami społeczności i środowiska w okolicy. Praktyki gdzie indziej pokazują, że mogłoby to pomóc w przyciągnięciu konsumentów, promowaniu marek i zwiększeniu lojalności wobec firm, tworząc skuteczniejsze przedsiębiorstwa.
Cytując Dave’a Massarona, wiceprezesa General Motors ds. infrastruktury i obywatelstwa korporacyjnego: „DNA General Motors i Detroit są ze sobą splecione. Te dwie rzeczy po prostu idą w parze”. Następnie powiedział CNN, że „miasto po raz pierwszy w życiu znajduje się na dobrej drodze”.
Podczas ostatniego kryzysu finansowego w USA zależność Detroit od przemysłu samochodowego i podatków poważnie zaszkodziła miastu, ponieważ umowy o wolnym handlu, automatyzacja i zachęty ze strony południowych stanów spowodowały utratę miejsc pracy.
Literatura ekonomiczna pokazuje, że wydatki socjalne i ochrona socjalna to podstawowe strategie promowania włączającego i zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza w krajach rozwijających się, takich jak Pakistan, gdzie powszechne jest ubóstwo, nierówność i bezbronność. Według artykułu redakcyjnego Business Recorder fakt, że w 2025 r. 762 499 specjalistów, osób wykwalifikowanych i niewykwalifikowanych opuściło kraj w poszukiwaniu pracy, „jest prawdopodobnie najbardziej wymowną statystyką w w dużej mierze ponurej sytuacji gospodarczej”. Żaden z sektorów, do których napływają przekazy pieniężne, nie jest pracochłonny, twierdzi ekonomista polityczny.
„Żaden naród nie może pozostać bezpieczny, jeśli jego elita odłączy się od życia publicznego lub ukryje się w prywatnym komforcie”
W Pakistanie żyje około 40 milionów gospodarstw domowych, których średni miesięczny dochód w kraju wynosi 82 000 rupii, twierdzi dr Farrukh Saleem, podczas gdy minimalny próg przeżycia wynosi 105 000 rupii. Przeciętnemu pakistańskiemu gospodarstwu domowemu brakuje co miesiąc 23 000 rupii, a to nawet zanim wzięto pod uwagę edukację, opiekę zdrowotną czy oszczędności.
Wykład na temat „Przyszłych oczekiwań elity Karaczi” prowadzony przez dowódcę Karachi, wiceadmirała Mohammada Faisala Abbasiego, został niedawno zorganizowany przez Angielskojęzyczną Unię Pakistanu. Wiceadmirał Abbasi powiedział, że osoby posiadające środki, wykształcenie i dostęp muszą zdecydowanie przyczynić się do poprawy życia obywatelskiego w mieście. Obejmuje to trwałe zaangażowanie w edukację, opiekę zdrowotną, zarządzanie środowiskiem, planowanie urbanistyczne i opiekę społeczną.
Powiedział: “Widzę niezwykły kapitał ludzki, niezwykłą energię przedsiębiorczości i zdemaskowane znaczenie strategiczne w Karaczi. Widzę także utrzymujące się wyzwania, luki w zarządzaniu, napięcia w infrastrukturze i nierówności społeczne. Żaden naród nie może pozostać bezpieczny, jeśli jego elita odłączy się od życia publicznego lub ucieknie do prywatnego komfortu.” Zglobalizowanym miastem muszą kierować obywatele, którzy głęboko troszczą się o jego trajektorię i są gotowi inwestować w jego odnowę i rozwój.
Obywatelstwo korporacyjne to skuteczny sposób wspierania ochrony socjalnej. JPMorgan, który od dawna współpracuje z Detroit, stał się wzorem dla inwestycji korporacyjnych w społecznościach znajdujących się w niekorzystnej sytuacji. Inwestycja w mieście o wartości przekraczającej 2 miliardy dolarów pomogła dziesiątkom tysięcy mieszkańców Detroit w zdobyciu stażu lub pracy, doprowadziła do zachowania tysięcy niedrogich mieszkań i zapewniła pomoc niezliczonym małym przedsiębiorstwom.
Fundusz społecznościowy Rocket we współpracy z miastem pomaga zalegającym właścicielom domów w spłacie podatku od nieruchomości. Od 2020 r. w ramach programu zapobiegnięto przejęciu ponad 12 000 domów.
W ostatnich latach Pakistan poczynił znaczne wysiłki na rzecz poprawy zasięgu i efektywności wydatków socjalnych, jednak kraj w dalszym ciągu stoi przed wieloma wyzwaniami w tym obszarze.
Analitycy twierdzą, że w ramach programu wsparcia dochodów Benazir (BISP), skupiającego się na edukacji, zdrowiu i ochronie socjalnej, wydatki socjalne pozostają niskie jak na standardy regionalne i często spadają poniżej 1% PKB na ochronę socjalną, pomimo podwyżek zalecanych przez MFW. Najnowsze dane pokazują spadek wydatków na ochronę socjalną o 7,5% do 144,9 miliarda rupii (lipiec – listopad roku budżetowego 26). BISP to główna sieć zabezpieczeń, której celem jest dotarcie do 10,2 mln rodzin do końca roku budżetowego 26.
Zdaniem badaczy kluczowe wyzwania obejmują ograniczony zasięg, niskie wydatki na edukację i poleganie na projektach finansowanych z zagranicy. Władze prowincji odpowiadają za większość wydatków sektora społecznego, ale często nie wykorzystują w wystarczającym stopniu zasobów, tworząc lukę w świadczeniu usług. Możliwości pomiaru, planowania i monitorowania potrzeb i wydatków społecznych są ograniczone.
Ekonomiści ds. rozwoju przypisują niskie wydatki socjalne i wzrost gospodarczy głównie niezrównoważonemu zadłużeniu w krajach rozwiniętych i krajach o niższych dochodach.
Jednak niepokoje społeczne zaczynają się, gdy wpływowe osoby uważają, że zasady są opcjonalne, mówi wiceadmirał Abbasi: „Postęp Pakistanu zależy od silnych instytucji, a nie od osobowości”.
W raporcie opublikowanym w The New York Times czytamy: „Przez dziesięciolecia miażdżące długi szerzyły nieszczęście w biednych krajach świata o niższych dochodach. Obecnie rekordowe lub prawie rekordowe zadłużenie w najbogatszych krajach, takich jak Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Francja, Włochy i Japonia, grozi zahamowaniem wzrostu i sianiem niestabilności finansowej na całym świecie”.
“We własnym kraju oznacza to, że kraje muszą spłacać odsetki pieniędzmi, które w przeciwnym razie mogłyby zostać wykorzystane na opiekę zdrowotną, drogi, mieszkalnictwo publiczne, postęp technologiczny lub edukację. Głód coraz większej liczby pożyczek spowodował również wzrost kosztów pożyczek, pożerając większą część pieniędzy podatników. Może również podnieść oprocentowanie kredytów biznesowych, konsumenckich i samochodowych, a także kredytów hipotecznych i kart kredytowych, a także zwiększyć inflację. “
W Stanach Zjednoczonych dziennik „The New York Times” podał, że w ciągu ostatnich pięciu lat spłaty odsetek potroiły się, osiągając około 1 bilion dolarów. Obecnie pochłaniają one aż 15% wydatków USA.
Opublikowano w Tygodniku Biznes i Finanse Dawn, 9 lutego 2026 r
