Opór w fizyce to siła utrudniająca przepływ naładowanych elektronów podczas ich zygzakowatego przemieszczania się z punktu do punktu. Opór nie zatrzymuje przepływu prądu. Zamiast tego powoduje ciepło.
Popularny opór działa w ten sam sposób. Utrudnia i spowalnia działalność rządu, wywołując zapał polityczny i jeszcze bardziej go spowalniając.
To samo dzieje się z kampanią masowych deportacji Trumpa. Zaczęło się od aresztowania przez agentów Urzędu Imigracyjnego i Celnego (ICE) kilku studentów z zagranicy, którzy protestowali przeciwko wojnie w Gazie. Następnie zamaskowani mężczyźni zaczęli przeprowadzać zasadzki na migrantów na korytarzach sądów po rutynowych odprawach i obowiązkowych postępowaniach statusowych. Obserwatorzy sądowi pod przewodnictwem obrońców praw imigrantów i prawników pojawili się, aby świadczyć i oferować pomoc.
Wkrótce agenci ICE i straży granicznej przemierzali ulice Waszyngtonu, Chicago, Los Angeles, Portland, Oregonu i innych niebieskich miast, bezkrytycznie zgarniając brązowych, czarnych i nieanglojęzycznych ludzi, wyważając drzwi bez nakazów i nasilając konfrontacje z protestującymi.
W odpowiedzi małe grupy obrońców praw imigrantów przekształciły się w masowy ruch obrony imigrantów. Wraz z grupami społecznymi i organizacjami postępowymi zorganizowali hiperlokalne zespoły szybkiego reagowania, utworzyli infolinie i zaszyfrowane grupy czatów w aplikacji mobilnej, opracowali oprogramowanie do śledzenia ICE, wydrukowali karty znając swoje prawa w wielu językach, rozdawali gwizdki i uczyli ratowników kodu – powtarzane krótkie komunikaty „ICE w okolicy”; długie ciosy w zamian za „stwórzcie tłum, bądźcie głośni” – a także protokoły pokojowych protestów i użyteczną dokumentację nadużyć rządu.
Zanim „Operacja Metro Surge” uderzyła w Minneapolis-St Paul w stanie Minnesota, mieszkańcy byli gotowi do walki. W domach i sklepach, w samochodach i na rowerach ludzie w każdym wieku, bez względu na rasę i poglądy polityczne podążali za ICE, gdziekolwiek się pojawili. Protestujący mieli na sobie nadmuchiwane kostiumy zwierząt, kamizelki kuloodporne i parki na tyle ciężkie, aby stawić czoła pogodzie tak zimnej, że zamarzał reporterom atrament. Wytrzymywali gaz łzawiący, policyjne pałki i aresztowania. A kiedy w styczniu agenci śmiertelnie zastrzelili dwóch obywateli USA, kamerzyści za pomocą telefonów komórkowych nagrywali zabójstwa i rozpowszechniali zdjęcia na całym świecie w mediach społecznościowych.
Opinia publiczna zwróciła się zdecydowanie przeciwko Trumpowi, ówczesnej sekretarz bezpieczeństwa wewnętrznego Kristi Noem i „ogólnie dowódcy” Gregowi Bovino. Rząd został zmuszony do odwrotu.
Bovino został odesłany na wcześniejszą emeryturę i zastąpiony przez mniej ekstrawagancko faszystowskiego „cara granicznego” Toma Homana. Trump ogłosił, że nie będzie już wysyłać wojsk federalnych do interwencji podczas protestów przeciwko ICE. Udawał, że jest zmęczony narzekaniami wybranych urzędników i przepowiedział, że wkrótce będą błagać o pomoc: „Muszą powiedzieć: «Proszę»”. Nie wycofał się jednak, dopóki ci urzędnicy – prokurator generalny Minnesoty i burmistrzowie miast bliźniaczych – nie złożyli pozwu w związku z niezgodnymi z konstytucją działaniami ICE podczas gwałtownego wzrostu.
podwójny cudzysłów (opór ludności) utrudnia i spowalnia działalność rządu, wywołując zapał polityczny i jeszcze bardziej go spowalniając
Wkrótce Noem był jej na uchu. Podczas przesłuchań potwierdzających nowy szef DHS, Markwayne Mullin, obiecał, że będzie wymagał sądowych nakazów wejścia do domów i firm.
14 lutego Demokraci odmówili finansowania funkcji egzekwowania imigracji w ramach bezpieczeństwa wewnętrznego, chyba że Republikanie zgodzą się na znaczące reformy powstrzymujące bezprawie ICE. Nastąpiło częściowe wyłączenie. Po sześciu tygodniach Demokraci opuścili Waszyngton bez reform. Ale Republikanie odeszli bez finansowania ICE i nadal targują się, jak to zrobić. Przywódca mniejszości w Senacie Demokratów, Chuck Schumer, ogłosił zwycięstwo, ale inaczej niż w przeszłości nie zakończył lockdownu. Można śmiało powiedzieć, że gdyby nie zwiększenie presji opinii publicznej, załamałby się.
24 marca w piśmie do sędziego federalnego w Nowym Jorku departament sprawiedliwości przyznał, że „błędnie” oparł się na notatce ICE zezwalającej na aresztowanie setek niczego niepodejrzewających imigrantów wychodzących z sądów. Notatka „nie ma i nigdy nie miała zastosowania do działań mających na celu egzekwowanie prawa imigracyjnego w sprawach cywilnych prowadzonych w sądach imigracyjnych lub w ich pobliżu” – czytamy w piśmie. Prawnicy Departamentu Sprawiedliwości również niemal stwierdzili, że ICE wprowadziło ich w błąd. Departament bezpieczeństwa wewnętrznego powiedział NPR, że nie zmieni tej polityki. Ale zobaczymy: ich uzasadnienie prawne jest spalone.
Trump po cichu mówi swojemu najbliższemu kręgowi, aby ostudził agresywne egzekwowanie prawa imigracyjnego, a nawet zaprzestał używania wyrażenia „masowe deportacje”.
Opór jeszcze nie zwyciężył. Według ACLU od września, kiedy Sąd Najwyższy zezwolił na dalsze profilowanie rasowe podejrzanych nielegalnych imigrantów w Los Angeles, praktyka ta pozostaje „szerzy”.
Departament Sprawiedliwości, gdy nie ściga wrogów Trumpa, podwaja liczbę postępowań dotyczących imigracji. Niedawne dochodzenie ProPublica wykazało, że w ubiegłym roku była prokurator generalna Pam Bondi zwolniła 23 000 toczących się spraw dotyczących oszustw, handlu narkotykami, terroryzmu i innych spraw karnych, aby przekierować zasoby na masowe deportacje.
Dzieci urodzone w innych krajach są na celowniku DHS. Doradca Białego Domu Stephen Miller udał się do Teksasu, aby nakłonić zdominowaną przez Republikanów legislaturę do zakazania publicznego finansowania edukacji dla dzieci nieposiadających dokumentów. Nawet dzieci z dokumentami nie są bezpieczne. Spośród pół miliona dzieci adoptowanych od lat czterdziestych XX wieku z zagranicy około 200 000 nie zostało legalnie naturalizowanych w zawiłym systemie. Podczas gdy DHS wybiera te dzieci, ponadpartyjna ustawa automatycznie przyznająca obywatelstwo wszystkim adoptowanym cudzoziemcom pozostaje w komisji.
Sąd Najwyższy wydaje się otwarty na zezwolenie administracji Trumpa na zawracanie osób ubiegających się o azyl i uchodźców na granicy z Meksykiem, zmuszając ich do pozostania w obozach, w których brakuje żywności i warunków sanitarnych oraz gdzie szerzy się przemoc.
A potem jest zarządzenie Trumpa znoszące obywatelstwo na mocy pierworództwa dla dzieci nielegalnych imigrantów. Liczne sądy federalne wydały orzeczenia przeciwko Trumpowi, stwierdzając, że definicja obywateli zawarta w czwartej poprawce nie może być prostsza: „Wszystkie osoby urodzone lub naturalizowane w Stanach Zjednoczonych i podlegające tamtejszej jurysdykcji”. W ustnych wystąpieniach na początku tego miesiąca sędziowie Sądu Najwyższego okazali sceptycyzm wobec tajemniczej interpretacji konstytucji przez rząd.
Libertarianie obywatelscy odczuwają ostrożnie ulgę. Jednak fakt, że Sąd Najwyższy w ogóle zdecydował się na rozpatrzenie sprawy i nie pozostawił orzeczeń niższej instancji w mocy, świadczy o tym, jak niepewne będzie życie imigrantów i podstawy amerykańskiej demokracji w roku 2026.
Jeśli elektryczność napotyka opór na jednej ścieżce, szuka innych. Rząd znajdzie nowe sposoby na wprowadzenie w życie swojego rasistowskiego, okrutnego i ekonomicznie destrukcyjnego programu antyimigracyjnego. Oznacza to, że przeciwnicy muszą w dalszym ciągu stawiać opór w sądach, przy urnach wyborczych i na ulicach. Ścieżki tej ciemnej energii nie są nieograniczone. A kiedy obwody wystarczająco się przegrzeją, pękają.
