Jest to elitarna lista, na której znajdują się jedne z najważniejszych i najpiękniejszych budynków i budowli w Anglii, w tym elektrownia Battersea, most Transporter Bridge w Middlesbrough i London Coliseum.
Teraz do zabytków klasy II* dołącza tajemnicza „stodoła” z wapiennego gruzu na trawiastym pagórku w Krainie Jezior, która ostatnio służyła jako schronienie dla owiec i krów.
Departament Kultury, Mediów i Sportu oświadczył, że za radą Historycznej Anglii przyznaje status wpisanego na listę obiektów budynku znanego jako Zamek Henryka. Jedynie 5,8% obiektów znajdujących się w wykazie znajduje się na poziomie II*, co oznacza, że oferują one „więcej niż tylko specjalne atrakcje”.
Badania wykazały, że Zamek Henryka nosi cechy budowli o wysokim statusie i może pochodzić nawet z XIV wieku. Służył jako stodoła polowa, ale jakie było jego pierwotne przeznaczenie, nie wiadomo.
Tajemniczy budynek przeszedł cztery lata prac konserwatorskich prowadzonych przez archeologów, architektów i inżynierów konserwatorów. Zdjęcie: Alun Bull/Archiwum Historycznej Anglii
„Zamek Henry’ego to jeden z tych rzadkich budynków, który rodzi więcej pytań niż odpowiedzi” – powiedziała Sarah Charlesworth, liderka zespołu ds. aukcji Historycznej Anglii. „Ta tajemnica jest częścią tego, co czyni ją tak fascynującą”.
Rose Lord, doradca ds. środowiska budowlanego w zarządzie parku narodowego Lake District, odwiedziła ten budynek w 2022 r. i pomimo warstw odchodów zwierzęcych wiedział, że to coś „bardzo wyjątkowego – mogłem stwierdzić, że zdecydowanie było to coś więcej niż tylko polna stodoła”.
Wspornik (schodkowy) komin i wspornikowa garderoba „nawet w ich pogarszającym się stanie” sugerowały, że w stodole kryje się coś więcej, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka – dodała. „Wnętrze było otynkowane i pokryte wapnem i można było stwierdzić, że w środku wybuchł pożar… cały układ kominków, okien i drzwi był zupełnie inny niż wszystko, co kiedykolwiek widziałem”.
Najbardziej charakterystyczną cechą stodoły jest dębowy dach „w rodzaju kojarzonym z wysokiej jakości stolarstwem z XIV lub XV wieku”. Dodano budkę lęgową, aby przyciągnąć sowy. Zdjęcie: Alun Bull/Archiwum Historycznej Anglii
Archeolodzy, architekci i inżynierowie konserwatorzy podjęli cztery lata pracy, aby uratować i naprawić budynek. Najbardziej charakterystyczną cechą jest dębowa konstrukcja dachu – „precyzyjnie ręcznie wykończona, fazowana i kołkowana centralna więźba, w rodzaju kojarzonej z wysokiej jakości stolarstwem z XIV lub XV wieku”.
Teorie na temat roli, jaką pełnił, obejmują bycie czymś w rodzaju mieszkania obserwacyjnego o celach obronnych. „Czy był to domek myśliwski zamiast parku jeleni?” powiedział Pan. „Mógł to być bardzo fantazyjny, pełen blasku domek letniskowy, z którego ktoś korzystał sporadycznie”.
Historyczna Anglia twierdzi, że ma cechy wspólne z bastionami – ufortyfikowanymi domami wiejskimi wspólnymi dla granic anglo-szkockich i zbudowanymi w celu ochrony rodzin rolniczych i ich bydła przed najeźdźcami.
Zamek Henry’ego, który ostatnio był używany do hodowli zwierząt, otrzymał swoją nazwę od jednego z jego właścicieli, rolnika Henry’ego Willisona. Zdjęcie: Alun Bull/Archiwum Historycznej Anglii
Jednak zamek Henry’ego, położony w dolinie niedaleko Kendal, pół godziny spacerem od wioski Underbarrow, jest zbyt daleko na południe od granic, aby można go było sklasyfikować jako bastion.
W XVI lub XVII wieku został przystosowany do użytku domowego, a w XIX wieku stał się stodołą polową. Swoją nazwę zawdzięcza rolnikowi Henry’emu Willisonowi, który był niegdyś jego właścicielem.
Lord powiedział, że uzyskanie tak wysokiej pozycji na liście było „wisienką na torcie” dla „bardzo satysfakcjonującego” projektu renowacji. „Większość tak znaczących budynków została już uwzględniona w poprzednich badaniach” – stwierdziła.
W nadchodzących tygodniach mają zostać zamontowane panele interpretacyjne oraz budka, która ma zachęcić sowy do zakładania domów
