ISLAMABAD: Biorąc pod uwagę wyzwania związane z importem ropy naftowej w panujących warunkach geopolitycznych, Pakistan zezwolił w środę na import ropy naftowej i wszystkich produktów naftowych z wcześniejszym ubezpieczeniem od ryzyka wojennego na okres 60 dni, na żądanie lokalnego przemysłu naftowego, aby ułatwić import.
„Biorąc pod uwagę panującą sytuację i krytyczne znaczenie ropy naftowej i produktów naftowych dla kraju, zdecydowano zezwolić na import ropy naftowej/produktów naftowych na podstawie CIF (koszt, ubezpieczenie i fracht) na okres 60 dni, począwszy od 11 marca” – stwierdzono w formalnym okólniku wydanym w środę wieczorem przez Państwowy Bank Pakistanu (SBP).
W okólniku skierowanym do prezesów i dyrektorów generalnych wszystkich autoryzowanych dealerów walutowych SBP zalecił, aby wszyscy dealerzy i ich podwładni zostali natychmiast powiadomieni o skrupulatnym przestrzeganiu zasad.
Na początku tego tygodnia przemysł naftowy zażądał specjalnego zezwolenia na import ropy, w tym ropy naftowej, z nietypowym ubezpieczeniem od ryzyka wojny na dwa miesiące, ponieważ spedytorzy morscy niechętnie dostarczali ładunki. „W obecnych okolicznościach uzyskanie odpowiedniego ubezpieczenia morskiego i od ryzyka wojennego stało się niezwykle trudne” – napisała Rada Doradcza Spółek Naftowych (OCAC) do rządu, SBP oraz Urzędu Regulacji Ropy i Gazu.
SBP wydaje okólniki autoryzowanym dealerom forex w celu natychmiastowego zastosowania się do nich
Poinformowała, że stało się to oczywiste po tym, jak przetarg spotowy Pakistan State Oil (PSO) wyemitowany na platformie Gallop na zasadzie C&F nie otrzymał żadnych ofert na ładunki benzyny, HSD i JP-1. W świetle ograniczeń w zakresie ustalania ubezpieczenia na warunkach C&F, OCAC zaproponował tymczasowe zezwolenie na import na podstawie CIF zamiast obecnego ustalenia na podstawie kosztów i frachtu, aby ułatwić import paliwa i zapewnić płynny łańcuch dostaw w niezwykle niestabilnych okolicznościach.
OCAC poinformował, że ze względu na szybko zmieniającą się sytuację geopolityczną na Bliskim Wschodzie międzynarodowe rynki ropy i żeglugi stały się niezwykle niestabilne. Poważnie wpłynęło to na stawki frachtu, koszty ubezpieczenia i dostępność statków.
Ubezpieczyciele morscy wycofali lub znacznie zwiększyli ubezpieczenie od ryzyka wojennego dla statków pływających w Zatoce Perskiej i Cieśninie Ormuz z powodu trwającego konfliktu Iran-Izrael-USA.
Według doniesień stawki frachtu dla statków pływających w regionie Zatoki Perskiej wzrosły prawie czterokrotnie, podczas gdy składki na ubezpieczenie od ryzyka wojny w przypadku rejsów po Zatoce Perskiej gwałtownie wzrosły, co sprawia, że czarter tankowców jest niezwykle trudny i kosztowny.
Jak wynika z raportu OCAC, panujące warunki rynkowe poważnie ograniczyły chęć armatorów, ubezpieczycieli i dostawców do podejmowania przewozów ładunków w regionie.
Zgodnie z obecnymi ramami regulacyjnymi importujące rafinerie i przedsiębiorstwa zajmujące się marketingiem ropy naftowej (OMC) są zobowiązane do importowania produktów naftowych na zasadzie C&F, zgodnie z którą dostawca organizuje i płaci za fracht do portu docelowego, natomiast kupujący jest odpowiedzialny za zorganizowanie i poniesienie kosztów ubezpieczenia produktu, w tym ubezpieczenia od ryzyka wojny.
Zgodnie z Podręcznikiem wymiany walut SBP (rozdział 13 – Import) zezwolenie na import CIF jest zwykle wydawane indywidualnie dla każdego przypadku. Jednakże, biorąc pod uwagę wyjątkowe okoliczności i potencjalne ryzyko dla krajowych dostaw paliw, OCAC zwrócił się z wnioskiem o przyznanie tymczasowego odpisu ogólnego na ładunki ropopochodne, w tym ropę naftową, produkty rafinacji ropy naftowej, olej bazowy i materiały pokrewne, na okres do dwóch miesięcy.
W ramach ustaleń CIF dostawca jest odpowiedzialny za zorganizowanie ubezpieczenia frachtu, morskiego lub produktu, w tym ubezpieczenia od ryzyka wojny, w ramach dostawy ładunku do portu docelowego.
Opublikowano w Dawn, 12 marca 2026 r
