ISLAMABAD: Rząd nie przewiduje niedoborów nawozów dla obecnych upraw Rabi i przyszłych upraw Kharif pomimo eskalacji na Bliskim Wschodzie, zwiększającej ryzyko dla globalnych systemów energetycznych i rolno-spożywczych, podało Ministerstwo Narodowego Bezpieczeństwa Żywnościowego i Badań Naukowych.
Z raportu sytuacyjnego opublikowanego w piątek przez ministerstwo wynika, że pakistański sektor nawozów wykazał silne dopasowanie podaży do popytu, przy czym produkcja pokrywała 90–95 procent całkowitego zapotrzebowania na mocznik, a import wypełniał pozostałą lukę. Wzrost zużycia nawozów o 2 do 5 procent rocznie odzwierciedla rosnącą wydajność rolnictwa – stwierdził.
Przy buforach zapasów wynoszących od 5 do 10 procent sezonowego popytu oczekiwano, że zarówno Rabi na lata 2025–26, jak i Kharif 2026 pozostaną wolne od niedoborów. W raporcie stwierdzono, że ciągłe dostawy gazu na poziomie 700–800 milionów stóp sześciennych dziennie (mmcfd) będą miały kluczowe znaczenie dla utrzymania tej stabilności.
W raporcie, cytując najnowsze dane dotyczące nawozów, stwierdzono, że odzwierciedlają one stabilny, rosnący i dobrze zarządzany ekosystem nawozów, wspierający pakistańską gospodarkę rolną.
Z danych wynika, że dostępność mocznika w bieżącym sezonie Rabi przekroczyła 3,5 mln ton przy zapotrzebowaniu na poziomie około 3,3 mln ton, co dało nadwyżkę na poziomie 150–200 tys. ton. Podobnie dostępność fosforanu diamonu (DAP) utrzymywała się na poziomie powyżej 700 000 ton przy zapotrzebowaniu na poziomie około 650 000 ton.
W przypadku Kharif 2026 dodała, że prognozowana dostępność mocznika wyniesie około 3–3,2 mln ton przy oczekiwanym zapotrzebowaniu na poziomie 2,9–3 mln ton, natomiast dostępność DAP oszacowano na 750 000–800 000 ton przy zapotrzebowaniu na około 700 000 ton, zapewniając komfortowy bufor na poziomie 50 000–100 000 ton.
Krajowe ceny mocznika pozostają stabilne i wynoszą około 3700–4000 Rs za worek 50 kg, w porównaniu z cenami międzynarodowymi przekraczającymi 5500–6000 Rs za worek. Jak wynika z raportu, ceny DAP na rynku krajowym wahają się od 11 500 do 12 500 rupii za sztukę, podczas gdy ich międzynarodowe odpowiedniki przekraczają 14 000 rupii.
Dodała, że moce produkcyjne Pakistanu nawozów wynoszą około 7 milionów ton mocznika rocznie.
Główni producenci to Fauji Fertilizer Company (moc produkcyjna ponad 2,5 mln ton), Engro Fertilizers (około 2,3 mln ton), Fatima Fertilizer (700–800 000 ton) i Fauji Fertilizer Bin Qasim (wydajność DAP około 650 000 ton).
„Sektor zużywa prawie 700–800 mln cfd gazu ziemnego. Około 60–65% produkcji jest zależne od gazu dostarczanego przez Sui Northern Gas Pakistan Limited, a pozostała część wykorzystuje wydzielone lub przekierowane źródła gazu.
W raporcie stwierdzono, że nawet w przypadku tymczasowego zamknięcia jednego lub dwóch zakładów pozostała moc zapewnia produkcję powyżej 85–90% krajowego zapotrzebowania.
W ciągu ostatnich pięciu lat utrzymywał, że zużycie mocznika wzrosło z około 6,0 mln ton do prawie 6,8–7,0 mln ton, co odzwierciedla złożoną roczną stopę wzrostu (CAGR) wynoszącą około 2–3 procent. Zużycie DAP wzrosło z około 1,1 miliona ton do prawie 1,4 miliona ton, co wskazuje CAGR na poziomie 4–5%.
Roczne zapotrzebowanie na mocznik w Pakistanie waha się od 6,5 do 7 mln ton, podczas gdy zapotrzebowanie na DAP waha się od 1,2 do 1,5 mln ton – podaje.
W Rabi zużycie mocznika stanowi prawie 55–60% całkowitego rocznego zużycia ze względu na zapotrzebowanie na pszenicę, podczas gdy Kharif odnotowuje zwiększone zapotrzebowanie na DAP, co stanowi prawie 60% jego rocznego zużycia” – podano.
Według raportu Pakistan uprawiał około 22–23 milionów hektarów rocznie, w podziale na dwa główne sezony.
W okresie Rabi sama pszenica zajmuje około 9 milionów hektarów, a gram i nasiona oleiste zajmują kolejne 2–3 miliony hektarów. W Kharif ryż uprawia się na około 3 milionach hektarów, bawełnę na 2–2,5 miliona hektarów, a trzcinę cukrową na ponad 1,2 miliona hektarów – podaje.
