Organizacje charytatywne twierdzą, że coraz większa liczba właścicieli eksmituje najemców w ostatniej chwili przed zmianą prawa, która zakazuje tej praktyki w przyszłym miesiącu.
Związek najemców Acorn powiedział Guardianowi, że eksmisje bez winy stanowiły jeden na pięć raportów, jakie otrzymali od członków w październiku, a w styczniu odsetek ten wzrósł do prawie jednego na trzy.
Ustawa o prawach najemcy, nad którą pracowano w zeszłym roku, a która wejdzie w życie 1 maja 2026 r., zniesie art. 21 dotychczasowej ustawy o mieszkalnictwie, który umożliwia wynajmującemu eksmisję bez podawania uzasadnienia przed sądem.
„To nie jest przypadek. Właściciele wyraźnie spieszą się z wymuszeniem eksmisji w ostatniej chwili, zanim zakaz wejdzie w życie.”, powiedział rzecznik Acorn.
Ich obawy zostały powtórzone przez organizacje najemców w całej Anglii, szczególnie w gęsto zaludnionych obszarach miejskich, gdzie konkurencja wśród najemców jest duża.
Kim Mansell (36 l.) od pięciu lat mieszka na Lady Florence Courtyard w Lewisham, a obecnie codziennie sprawdza swoją skrzynkę pocztową, czy nie ma nakazu posiadania nakazującego jej opuszczenie domu. Właścicielem, który ją eksmitował, jest – jak na ironię – londyńska organizacja charytatywna na rzecz osób bezdomnych o nazwie 999 Club.
„To absolutnie diabelskie”. Powiedziała. „Powiedziałam im, jak bardzo kocham tu mieszkać. Jak bardzo podoba mi się to, że mój czynsz idzie na cele charytatywne, że nie mam rodziny, więc nie mam gdzie się oszukać.”
Na początku ubiegłego roku, gdy ustawa o prawach najemców była rozpatrywana w parlamencie, organizacja charytatywna podwyższyła czynsz Mansella o 11%. Próbowała negocjować, ale bez reakcji. Następnie w czerwcu otrzymała nakaz eksmisji bez winy.
Spanikowana skontaktowała się z Klubem 999, aby omówić zmianę, ale powiedziano jej, że spotkanie „nie będzie produktywne ani właściwe”. Od tego czasu organizacja charytatywna ani drgnęła i chociaż Mansell sama zastanawia się nad rzeczywistością bezdomności, reklamowano jej mieszkanie za cenę o 36% wyższą od tej, którą płaci.
Inni najemcy potwierdzili, że w przeszłości organizacja charytatywna zawsze negocjowała czynsz i nie pamiętali, kiedy eksmitowali lokal, aby uzyskać podwyżkę czynszu.
Po otrzymaniu tej informacji organizacja charytatywna stwierdziła: „Wszelkie działania egzekucyjne podejmowane są wyłącznie po solidnej opinii prawnej oraz w przypadkach, gdy występują istotne i utrzymujące się problemy”.
„Chociaż nie komentujemy poszczególnych umów najmu, nigdy nikogo nie eksmitowaliśmy w celu podniesienia czynszów” – napisano.
Hugh Wilkinson, dyrektor ds. mieszkaniowych w Central England Law Centre, powiedział, że otrzymuje wiele spraw z sekcji 21. Prawnik, którego klienci są skupieni w Coventry i Birmingham, powiedział, że widzi długoterminowych najemców zszokowanych nieoczekiwanymi przerwami w długoterminowych relacjach z właścicielami.
„To może być bardzo denerwujące dla ludzi” – powiedział. „Pomyśleć, że byli tam przez długi czas i że długość czasu nie ma żadnego znaczenia. Sąd nie weźmie pod uwagę słuszności tego.”
Isaac Rose, lat 33, organizator Związku Tenantów w Greater Manchester, trzy tygodnie temu sam został skazany na podstawie art. 21 eksmisji. Decyzja ta nastąpiła po sporze wokół proponowanej podwyżki czynszu o 29%.
Jego właściciel próbował złożyć zawiadomienie na podstawie sekcji 13 o podwyżkę czynszu, a gdy to się nie udało z powodu nieprawidłowego złożenia wniosku, skorzystał z eksmisji na podstawie sekcji 21.
„Jest całkiem jasne, że zrobili to ze względu na zmianę prawa” – stwierdziła Rose. „Po zniesieniu art. 21 wyciągnięcie nas z więzienia byłoby znacznie trudniejsze i wolniejsze”.
Meera Chindooroy, zastępca dyrektora ds. kampanii w Krajowym Stowarzyszeniu Właścicieli Mieszkań, powiedziała: „Właściciele przyjrzą się swoim obecnym najemcom i rozważą, czy są to umowy najmu, które chętnie będą kontynuować po maju, czy też mają obawy związane z jakimkolwiek ryzykiem – na przykład zaległościami w czynszach lub problemami związanymi z aspołecznymi zachowaniami”.
Związki zawodowe, organizacje charytatywne i inne organizacje trzeciego sektora w całej Anglii stwierdziły, że zmiana nie może nastąpić wystarczająco szybko. Wielu z nich opowiadało się za wprowadzeniem tego prawa i konsultowano się z nim w trakcie jego tworzenia.
Organizacja charytatywna Shelter zajmująca się mieszkalnictwem stwierdziła: „To szczególnie oburzające, że niektórzy właściciele wykorzystują tak wąskie okienko czasowe do przeprowadzania eksmisji bez winy. To tylko pokazuje, jak istotne są te nowe zmiany dla najemców.”
Choć przepisy się zmieniają, postępowania wszczęte przed 1 maja 2026 r. będą mogły być toczone na dotychczasowym poziomie.
