Na świecie są dwa rodzaje ludzi – ci, którzy mając wiosło sygnalizujące chęć udziału widza w przedstawieniu rozgrywającym się w klubie ze striptizem, podniosą je wysoko i jestem to ja. Tłum przybył zachwycony „Tender” Dave’a Harrisa – moja sąsiadka machała wiosłem przez playlistę przed występem – ale tak naprawdę nie chodziło tu o hałaśliwe podboje i grindowanie. Zamiast tego Harris zagłębia się we współczesną męskość: twarde ciała i kruche serca.
The Dancing Bears to beznadziejny klub w New Jersey. Dwóch młodych kolesi i nietańczący tatuś pracują swoimi głowami pluszowych misiów i neonowozielonymi sportowcami dla kurczącej się grupy nauczycieli gimnazjów i dochodzących do siebie rozwodników. Potworni rywale kradną swoich klientów, a potem Geoff dostaje na scenie ataku paniki. Znieść!
B, córka tajemniczego właściciela klubu, zostaje powołana na ratunek. Jessie Mei Li mruży oczy, patrząc na chłopaków z wyraźnym obojętnością: „Żaden z was nie jest mężczyzną”. Uzbrojona w wątpliwe techniki terapeutyczne i zaskakującą pogardę dla empatii, przełamuje je, aby pomóc Mike’om odzyskać magię.
Praca z głową misia i neonowymi sportowcami… Dex Lee w Tender. Zdjęcie: Alex Brenner
Podpalacz Tambo & Bones Harrisa ujawnił także tożsamość jako towar: czerń jako rozrywkę w USA A. W „Tender” pornograficzny showbiznes jest punktem wyjścia do dyskusji na temat seksu, przyjemności, rodzicielstwa i tego, co czyni mężczyznę – sztuka jest wypełniona jak torba chłopca go-go, nawet jeśli napompowany tekst Harrisa kilka razy za często porusza podobnymi argumentami.
Matthew Xia to reżyser pełen śmiałości i finezji. W scenach występów projektant Ciarán Cunningham ustawia zdzirowate różowe oświetlenie, ale przeważnie jesteśmy w ponurym biurze na zapleczu. Shelley Maxwell, jako choreograf i reżyser filmów intymnych, wspiera aktorów HD: róg mgłowy Dexa Lee Geoffa, tatę grizzly Darrena Bennetta i Kwami Odooma, który pomimo imponującej siły mięśni tułowia na rurze jest zdumiony, gdy B pyta, czy w ogóle lubi seks.
Poprzeczka jest niska, jeśli chodzi o symulowanie seksownej zabawy: praca, mówi jeden z Niedźwiedzi, polega po prostu na machaniu kutasem i sprawdzaniu, dokąd zabierze Cię muzyka. Ale spełnienie prawdziwych pragnień widzów, skorzystanie z własnych źródeł przyjemności – to już zupełnie inna sprawa.
W teatrze Soho w Londynie do 6 czerwca
