KARACHI: Oczekuje się, że anulowanie ubezpieczenia statków od ryzyka wojennego przez zagraniczne firmy ubezpieczeniowe w regionie Zatoki Perskiej będzie miało jedynie „ograniczony bezpośredni wpływ finansowy” na firmy ubezpieczeniowe w kraju, według ekspertów biznesowych i branżowych.
Stwierdzili jednak, że może to stworzyć wyzwania operacyjne i biznesowe dla sektora ubezpieczeń morskich.
Źródła branżowe wskazują, że w czasie, gdy reasekuratorzy i operatorzy retaków dyktują warunki, lokalni ubezpieczyciele są zobowiązani do przestrzegania tych warunków na mocy podpisanych przez nich umów reasekuracji.
Oczekuje się, że Pakistańskie Stowarzyszenie Ubezpieczeń (IAP) odegra rolę koordynującą w radzeniu sobie z tą sytuacją. Stowarzyszenie na ogół ściśle współpracuje z Pakistańską Komisją Papierów Wartościowych i Giełd (SECP) w celu monitorowania narażenia branży, współpracy z międzynarodowymi reasekuratorami i zapewniania stabilności finansowej w sektorze.
Mohammad Raza, członek Komitetu ds. Ubezpieczeń Majątkowych i Komitetu ds. Nieruchomości IAP, powiedział, że trwają konsultacje mające na celu ponowną ocenę polityki ubezpieczeniowej, przegląd umów reasekuracyjnych i zapewnienie ubezpieczycielom utrzymania odpowiedniego poziomu wypłacalności.
Jeżeli konflikt będzie się przedłużał, rząd może rozważyć mechanizmy wsparcia politycznego w celu ochrony handlu morskiego. W kilku krajach rządy interweniowały podczas kryzysów geopolitycznych, ustanawiając suwerenne gwarancje ubezpieczenia od ryzyka wojny lub grupy ubezpieczeń morskich – dodał.
Pakistan mógłby zbadać podobne mechanizmy, tworząc firmę reasekuracyjną, która mogłaby zapewnić tymczasowe wsparcie dla niezbędnych dostaw handlu morskiego i energii, zasugerował Mohammad Raza.
Saquib Zeeshan, dyrektor generalny pakistańskiego generała Takafula, powiedział, że wpływ anulowania ryzyka wojennego na statki może pozostać ograniczony. Jeśli jednak sytuacja będzie się nasilać przez dłuższy okres, prawdopodobnie będzie to miało niekorzystne skutki.
Wolumeny premium mogą drastycznie spaść z powodu ograniczonej działalności wysyłkowej i ograniczonego zasięgu, podczas gdy możliwość roszczeń nadal będzie się utrzymywać. Ta nierównowaga pomiędzy spadającymi napływami składek a utrzymującym się ryzykiem roszczeń może wywrzeć znaczną presję na ubezpieczycieli działających w segmencie ubezpieczeń morskich, dodał Saquib Zeeshan.
Przeniesienie ryzyka
Większość ryzyk morskich, w tym ryzyko wojenne, jest w dużej mierze przenoszona na międzynarodowych reasekuratorów i operatorów retakaful. Ubezpieczyciele pakistańscy zazwyczaj zatrzymują tylko niewielką część ryzyka, cedując większość na rynki światowe.
W rezultacie wycofanie ubezpieczenia od ryzyka wojny skutkuje zmniejszoną dostępnością ubezpieczenia, a nie dużymi wypłatami roszczeń, powiedział.
Czas trwania odwołania pozostaje niepewny. Ubezpieczenie od ryzyka wojny może zostać przywrócone w ciągu dni lub tygodni, jeśli napięcie osłabnie, ale jeśli konflikt będzie się utrzymywał, zawieszenie może trwać przez dłuższy okres.
Pakistańskie firmy ubezpieczeniowe w dużej mierze polegają na międzynarodowych dostawcach reasekuracji i retakach z siedzibą w głównych światowych ubezpieczeniach, takich jak Londyn, Europa i części Azji.
W związku z eskalacją napięć geopolitycznych w regionie większość reasekuratorów wydała zawiadomienia, w których powołała się na klauzulę anulowania wojny Instytutu dla ładunków.
Według źródeł branżowych zarówno ubezpieczyciele konwencjonalni, jak i takaful w Pakistanie otrzymali od swoich odpowiednich reasekuratorów formalne powiadomienia o anulowaniu, zazwyczaj zapewniające standardowy siedmiodniowy okres wypowiedzenia, zanim wycofanie ubezpieczenia od ryzyka wojny stanie się skuteczne.
Oznacza to, że ubezpieczyciele są obecnie zobowiązani do przestrzegania warunków narzuconych przez ich reasekuratorów, ponieważ zdolność do podejmowania ryzyka wojennego jest kontrolowana głównie przez międzynarodowe rynki reasekuracji.
Ubezpieczenie morskie
Według szacunków branży portfel ubezpieczeń morskich w Pakistanie stanowi 10–13 procent całkowitej składki branży ubezpieczeniowej.
Roczną wielkość składki z tytułu ubezpieczenia morskiego szacuje się na około 25 miliardów rupii. Z tej sumy branża ubezpieczeniowa łącznie reguluje roszczenia z tytułu ubezpieczenia morskiego na kwotę około 5 miliardów rupii rocznie, w zależności od wolumenu handlu, strat ładunku i wypadków morskich.
Saquib Zeeshan, dyrektor generalny generała Pakistanu i Kataru Takaful, powiedział, że polisy ubezpieczeniowe ładunków morskich i kadłuba w Pakistanie podlegają Instytutowym Klauzulom Ładunkowym (ICC), ustandaryzowanemu zestawowi sformułowań polis opracowanych przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Ubezpieczycieli w Londynie. Klauzule te określają zakres ochrony, ubezpieczone ryzyka i wyłączenia mające zastosowanie do towarów w tranzycie.
Ryzyka wynikające z wojny i niepokojów społecznych są objęte dodatkowymi rozszerzeniami, takimi jak Klauzule wojenne Instytutu (Ładunek) i Klauzule Strajku Instytutu (Ładunek). Zapewniają one ochronę przed nadzwyczajnymi zagrożeniami, takimi jak pojmanie, zajęcie, aresztowanie, unieruchomienie, zatrzymanie i inne wrogie działania.
Klauzula anulowania
Jednak polisa morska obejmuje również klauzulę anulowania wojny Instytutu (ładunek), która umożliwia ubezpieczycielom lub reasekuratorom wypowiedzenie ubezpieczenia od ryzyka wojny. Zgodnie z tą klauzulą rezygnacja staje się skuteczna po upływie siedmiodniowego okresu wypowiedzenia, liczonego od północy w dniu wystawienia wypowiedzenia.
Według pana Saquiba ubezpieczyciele pakistańscy w dużym stopniu polegają na międzynarodowych rynkach reasekuracji i retakaful. Kiedy ci reasekuratorzy wycofują lub ograniczają zdolność do ryzyka wojennego, ubezpieczyciele krajowi muszą również zawiesić lub anulować takie przedłużenie ochrony.
Opublikowano w Dawn, 8 marca 2026 r
