1. Gracze specjalni przewyższają środki specjalne
Dość nieoczekiwanie Sussex jest jedyną drużyną w Division One, która ma na koncie dwa zwycięstwa. Mniej nieoczekiwany jest fakt, że wciąż tracą pięć punktów do tempa i zajmują trzecie miejsce. Ach, dodatkowe punkty i sankcje administracyjne – dwóch starych przyjaciół wróciło, aby skomplikowana gra stała się jeszcze bardziej skomplikowana.
Gospodarze spisali się znakomicie na boisku w Hove, tracąc 137 runów i osiem przegrywając w pierwszych rundach, a następnie w drugiej rundzie tracąc 78 runów na rzecz dwóch ostatnich bramek Warwickshire. Są zespoły, które mogłyby przyjąć za cel 328, co stanowiłoby najwyższą liczbę rund w meczu, pomyśleć o 12-punktowym handicapie nałożonym w związku z kwestiami dotyczącymi sali konferencyjnej, a nie graczy, i wejść w kwietniowy chłód z lekko opuszczonymi ramionami, nieco użalając się nad sobą.
Nie Sussex. Trzej niedawni rekruci wykonali wymagane serie, Daniel Hughes z 83, co dało Jackowi Leaningowi (120) i Tomowi Price’owi (70) podstawę do zdobycia łupów z nieprzerwaną liczbą 144.
Chociaż gra musi mieć pewne środki, aby odstraszyć ryzykowne decyzje finansowe, trofea należy zdobywać i przegrywać na boisku, co jak dotąd dość dobrze przedstawiali zawodnicy Olliego Robinsona.
2. Overton przechodzi od panoramowania do pochwał
Po tym jak Essex z łatwością wygrało pierwszą część meczu, zostali sprowadzeni na ziemię, otrzymując dawkę własnego leku od Somerset.
Zawsze było prawdopodobne, że dwa bardzo skuteczne ataki na szew zrównoważą grę w taki sposób, że jeśli pałkarz uda się wejść i zarobić tonę, może to być decydujące. Nikt się nie spodziewał, że ten pałkarz będzie melonikiem.
Craig Overton, który z pewnością zastanawia się, czy po zeszłotygodniowej krytyce w tej rubryce ten kapitański skowronek będzie w dalszym ciągu taką kolejką górską, zachował czujność ze swoim zespołem 114 na 5, wciąż tracąc do gospodarzy 149, przy czym żadna ze stron nie miała dużej przewagi. Później pozostawił 216 runów, a jego własny wynik to 141 goli w karierze. Mecz nie został do końca wygrany, ale mniej więcej miał miejsce wtedy, gdy Essex szybko stracił trzech czołowych pałkarzy, zanim osiągnął 50.
W przeciwieństwie do swojego brata bliźniaka Jamiego, międzynarodowa i franczyzowa kariera Craiga nigdy tak naprawdę nie nabrała rozpędu, a jego lojalność spoczywała na Somerset. Z pewnością zdarzały się kontrowersyjne momenty, ale żaden fan nie cieszy się tak z własnych sukcesów jak sukces Tauntona – i dobrze im z tym. Przede mną jeszcze długa droga, ale gdybym był rzeźbiarzem z West Country, sprawdzałbym, czy moje dłuta są w dobrym stanie i czy mam dostęp do cholernie dużego kawałka kamienia. Na wypadek, gdyby telefon zadzwonił we wrześniu.
Po tym, jak deklaracja Overtona raczej przerwała otwarcie obrony proporczyka w zeszłym tygodniu w Taunton, kampanię Nottinghamshire na własnym stadionie zapoczątkowało zwycięstwo frontu nad drużyną Glamorgan, która mogła mieć przed sobą długi sezon.
Haseeb Hameed, kapitan drużyny Notts, nie grał do pierwszej piłki meczu, a następnie do szóstej drugiej rundy, a w obu przypadkach stary profesjonalista Timm van der Gugten był jego dręczycielem. Jednak posiadanie mistrzostw w swoim CV daje ci pewność, że jeśli to nie jest twój dzień, są członkowie drużyny, którzy mają dobry powód, by sądzić, że to może być ich dzień.
Jack Haynes w pierwszych rundach zaliczył rundę setną, a Joe Clark 136 w drugiej. Zwykle wyniki 279 i 311 na 9 zadeklarowanych zawodników ledwo zasługiwały na określenie dające melonikom mnóstwo pracy, ale Hameed miał wysokie tempo Josha Tongue’a i Dillona Penningtona, wspierane przez nous Fergusa O’Neilla i Bretta Huttona, a w razie potrzeby pod ręką Liama Pattersona-White’a.
I, co ważniejsze, miał przeciwny skład odbijający, dla którego tylko obiecujące plemię Asa i początkujący wszechstronny Mason Crane mogli zdobyć w obu próbach wynik przekraczający 30.
Obecni mistrzowie, Nottinghamshire, wrócili na zwycięską drogę przeciwko Glamorgan. Zdjęcie: Steve Poole/ProSports/Shutterstock4. Baker gotuje łatwe zwycięstwo
Hampshire otrząsnął się po poturbowaniu w zeszłym tygodniu i zadał je Yorkshire w Headingley. Nawet skorzystanie z dwóch zmienników nie pomogło drużynie Yorkshire, która w połowie meczu straciła Jhye Richardsona i Jacka White’a z powodu choroby.
Sonny Baker był smakiem miesiąca o tej porze w zeszłym roku, zdobywając kilka występów w reprezentacji Anglii, które można charytatywnie określić jako nadchodzące zbyt wcześnie. Pokazując wartość surowego tempa, strzelił do Sama Whitemana lbw, następnie naruszył belkę nocnego stróża Bena Coada i jednym uderzeniem wykończył Jamesa Whartona, zdobywając 4 na 45 punktów.
Z drugiej strony Kyle Abbott, kilka miesięcy przed swoimi 39. urodzinami, był bliski zdobycia 10 bramek w swojej pierwszorzędnej karierze, w której zapłacił mniej niż 21 runów na każdą ze swoich 720 ofiar. Jestem rozdarty, czy starzejący się RPA zajęcie miejsca, które mogłoby przypaść młodemu angielskiemu melonikowi, jest dobrą czy złą rzeczą. Ale Baker jest w idealnym miejscu, aby słuchać i uczyć się od mężczyzny starszego o 16 lat. Jeśli tak się stanie, poradzi sobie znacznie lepiej, jeśli Anglia ponownie zadzwoni.
5. Andersona i Anderssona
Ku zaskoczeniu nikogo, Durham jest liderem drugiej ligi, ale pesymistyczni fani Lancashire (ja i reszta) są zaskoczeni, widząc Lanky’ego na drugim miejscu po zwycięstwie nad Derbyshire.
To był wspaniały mecz krykieta na Old Trafford, podczas którego dwaj bliscy sąsiedzi wymienili się ciosami w zaciętym meczu, który zmienił losy gospodarzy dzięki wkładom dwóch starych przeciwników Ashes.
Marcus Harris (125 i 66) był królem strzelców drużyny Czerwonej Róży w obu rundach, a jego powrót do barw drużyny podtrzymał najwyższą pozycję, która spadła do 40 na 5 ostatnich spotkań. Jednak goście mieli 77 na 4, goniąc za 138 i byli zdecydowanymi faworytami, gdy James Anderson kazał Martinowi Anderssonowi (228 i 54 w tym sezonie) złapać Michaela Jonesa (w miłym momencie odkupienia) za 15. Podaj trzy kolejne bramki dla starego kopacza, gdy ostatnie pięć bramek Derbyshire przeszło z trzaskiem, zostawiając ich 30 do celu.
Anderson miał wynik 9,5-3-18-4 po przejściu 23 overów w pierwszych rundach. A ci z nas, którzy mówią: „Jasne, nadal ma tę przewagę, ale czy uda mu się ją utrzymać w drugiej rundzie?” miał naszą odpowiedź. Nie zdobywa się 1157 bramek i to się liczy, jeśli nie można wrócić i zakończyć zwycięstwem.
6. Pitching w celu uzyskania danych o skoku
Leicestershire, Northamptonshire i Durham zarobiły ponad 600, a Surrey ponad 500, bez jakiejkolwiek pomocy ze strony fal upałów i wyczerpanych ataków (patrz zasada rezerwowych powyżej). Luke Procter mógłby nadal uderzać, gdyby nie oświadczył się na 261. Przyznaję, że odczuwam dreszcz ekscytacji za każdym razem, gdy wzrasta wynik, ale czy ktoś lubi takie jednostronne romanse?
W piątek na stadionie The Oval doświadczony kibic zauważył, że rzadko widywał tak zielone boisko – odpowiedziałem, mówiąc, że po południu będzie już bardzo płaskie. Było, jak mogą poświadczyć Jamie Smith i Ollie Pope, i nie uległo zmianie, co z równą przyjemnością potwierdzą Rishi Patel, Steve Eskanazi i Ben Cox, a cała piątka zgarnęła swoje żetony za tonę.
Ale dlaczego tak? Jak często powtarzam o tej porze roku, inne sporty toną w danych (podobnie jak krykiet, jeśli lubisz pojedynki pałkarzy i większość runów zdobytych przez środkową bramkę po rotacji lewego ramienia), ale nadal mierzymy narzuty tak samo, jak w latach 90. XIX wieku, nie wspominając o latach 90. XX wieku. Dlaczego nie możemy wiedzieć, ile wilgoci jest w furtce na początku każdego dnia, ile trawy pozostaje dla meloników i dokładnie, jak szybkie lub wolne jest boisko?
Tylko wtedy, gdy potrafimy zmierzyć wysokość dźwięku, możemy ją wiarygodnie poprawić. Wszyscy wiemy, jak wygląda dobry dźwięk, więc dlaczego nie możemy mieć ich więcej? Być może dzięki temu nie zawracamy sobie głowy odrywaniem wzroku od telefonów, gdy Smith wyciąga szóstkę, aby podnieść swoje 150.
