Sir Craig Reedie, który zmarł w wieku 84 lat, odegrał kluczową rolę w pomyślnym staraniu się Londynu o zorganizowanie Igrzysk Olimpijskich w 2012 roku. Jako członek Komitetu Organizacyjnego Igrzysk Olimpijskich w Londynie w latach 2005–2013 nawiązał niezwykle skuteczną współpracę w ramach kampanii z Sebastianem Coe, liderem ofert, wykonując wiele kluczowych prac za kulisami, najpierw pomagając zdobyć poparcie brytyjskich polityków, a następnie zarządzając niezwykle ważnymi głosami delegatów olimpijskich, którzy decydowali o kierunku igrzysk.
Coe, dla którego Reedie był wieloletnim mentorem, nie miał złudzeń, że bez umiejętności dyplomatycznych starszego mężczyzny i wpływowej obecności w ruchu olimpijskim i paraolimpijskim, które rozwinął wcześniej jako przewodniczący Brytyjskiego Stowarzyszenia Olimpijskiego (BOA), Londyn mógłby nigdy nie zdobyć prawa do organizacji Igrzysk w 2012 roku.
Reedie był przewodniczącym BOA w latach 1992–2005, a od 1994 r. był także członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOl), a ostatecznie w latach 2012–2016 pełnił funkcję jego wiceprzewodniczącego. Zagorzały zwolennik konkurencji wolnej od narkotyków („nie ma to żadnego sensu, jeśli sport nie jest czysty”), w 2000 r. został członkiem założycielem Światowej Agencji Antydopingowej (Wada), awansując do być jej prezesem w latach 2014–2019 i być cierniem w boku tych, którzy próbowali zyskać przewagę zażywając substancje poprawiające wydajność.
Podczas swojej pięcioletniej kadencji w Wadzie wielokrotnie starł się z ówczesnym prezydentem MKOl Thomasem Bachem, który odrzucił argument Reediego, że Rosja powinna zostać wyrzucona z zawodów olimpijskich po udowodnieniu, że jej sportowcy czerpią korzyści ze sponsorowanych przez państwo programów dopingowych.
Craig Reedie (po prawej) z Thomasem Bachem, prezesem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego i jego dyrektorem generalnym Christophe de Kepperem, od lewej, na posiedzeniu zarządu, Lozanna, 2016. Zdjęcie: Laurent Gilliéron/AP
Chociaż MKOl dopuścił niektórych rosyjskich sportowców do udziału w Igrzyskach Olimpijskich w Rio w 2016 r., Reedie nie pozostawił sprawy bez komentarza, a trzy lata później Wada orzekł, że Federacja Rosyjska powinna zostać wykluczona ze wszelkich międzynarodowych zawodów, chociaż niektórzy jej sportowcy mogli wziąć udział w igrzyskach olimpijskich pod neutralną flagą.
Reedie pozostał całkowicie nieprzejednany w kwestii narkotyków: dla niego nie była to kwestia trzymania się wzniosłych wartości korynckich, ale prosty przypadek walki z oszustami i pokazania, że nie będzie im wolno prosperować.
Ta zdecydowana postawa wynikała częściowo z faktu, że Reedie, pomimo sukcesów jako administrator, w głębi serca był sportowcem, a w młodości był czołowym międzynarodowym graczem w badmintona. Rozpoczął karierę w polityce sportowej w Międzynarodowej Federacji Badmintona, której został prezesem, i zyskał sławę dzięki skutecznej kampanii na rzecz włączenia tej dyscypliny sportu do programu igrzysk olimpijskich.
Urodzony w Stirling w środkowej Szkocji Craig był synem Roberta, inspektora urzędu skarbowego, i jego żony Anny (z domu Smith). Zaczął grać w badmintona w wieku 10 lat, grając po raz pierwszy w sali kościelnej, grał także w golfa z ojcem w Dunblane GC i był na tyle dobry w rugby, że wystąpił po raz pierwszy w XV szkole średniej w Stirling.
Na Uniwersytecie w Glasgow grał w drużynie badmintona, studiując historię i prawo, a podczas wizyty w Belfaście na mecz z Queens University w 1962 roku poznał Rosemary Biggart, studentkę medycyny, która grała w drużynie hokejowej Queens XI. Pięć lat później pobrali się i mieli dwójkę dzieci, Colina i Catrionę.
Po studiach Reedie został partnerem w szkockiej firmie oferującej doradztwo finansowe i przez resztę swojego życia zawodowego pozostał konsultantem finansowym z siedzibą w Glasgow.
Jego międzynarodowa kariera w badmintona rozpoczęła się w 1962 roku, kiedy został wybrany do reprezentacji Szkocji. Szczególnie dobry zawodnik gry podwójnej, przez osiem lat reprezentował swój kraj, występował także w reprezentacji Wielkiej Brytanii.
Wciąż grając, został sekretarzem Szkockiego Związku Badmintona w 1966 r., a później jego prezesem, pełniąc tę funkcję do 1981 r., jednocześnie pełniąc funkcję członka rady, przewodniczącego i prezesa Międzynarodowej Federacji Badmintona (obecnie Światowej Federacji Badmintona) w latach 1970–1984.
Po przeprowadzeniu Federacji przez trudny okres, gdy walczące frakcje groziły podziałem organizacji, jego skoordynowany lobbowanie na rzecz włączenia badmintona do Igrzysk Olimpijskich zaowocowało, gdy w 1985 r. MKOl zdecydował się zezwolić na jej udział w Igrzyskach w 1992 r. Pomógł także wprowadzić profesjonalizm w badmintona, umożliwiając graczom zatrzymanie nagród pieniężnych i wprowadzając tor World Grand Prix, obecnie BWF World Tour.
podwójny cudzysłówReedie znał jego umysł, ale był niezawodnie dowcipny, czarujący i pomocny każdemu, kto szukał jego rady
To właśnie praca administracyjna Reediego w badmintonie doprowadziła go do mianowania go członkiem rady i skarbnikiem Generalnego Stowarzyszenia Międzynarodowych Federacji Sportowych (1984–1992), co z kolei umożliwiło mu objęcie stanowiska przewodniczącego BOA. Po przyczynieniu się do nieudanej kandydatury Manchesteru na Igrzyska Olimpijskie w 2000 roku dołączył do Komitetu Organizacyjnego Igrzysk Olimpijskich w Londynie w 2012 roku. Wszystkie jego stanowiska w administracji sportowej pełnił dobrowolnie i nieodpłatnie.
Spotkanie z Reediem było przeżyciem. Twardy, bystry i niezwykle dobrze poinformowany, znał swój umysł i zawsze był gotowy wyrazić swoją opinię. Takie cechy mogły sprawić, że był prostacki i onieśmielający, ale prawda była zupełnie inna. Był dowcipny, czarujący i niezawodnie pomocny każdemu, kto szukał jego rady.
Otrzymał tytuł CBE w 1999 r., w 2006 r. otrzymał tytuł szlachecki, a w 2018 r. został podniesiony do rangi wielkiego krzyża rycerskiego. W 2014 r. odnowione narodowe centrum badmintona w Szkocji w Glasgow zostało przemianowane na jego cześć na Sir Craig Reedie Badminton Center.
Większość swojego wolnego czasu poświęcał doskonaleniu gry w golfa. Był jednocyfrowym handicapem, był graczem zawzięcie rywalizującym i członkiem Royal and Ancient Club of St Andrews. Po pomyślnym zwycięstwie w Londynie był niezwykle dumny, że poproszono go o wystąpienie w sztafecie ze pochodnią przed Igrzyskami w 2012 r., niosąc znicz olimpijski obok Old Course w St. Andrews, gdzie spędził tak wiele godzin na murawie.
Pozostawił żonę i dwójkę dzieci.
Craig Collins Reedie, badmintonista i administrator sportowy, urodzony 6 maja 1941 r.; zmarł 5 kwietnia 2026 r
