Kiedy w tym miesiącu w Regent’s Park zostanie otwarty ogród Królowej Elżbiety II, pierwsze osoby, które odwiedzą warty 5 milionów funtów projekt dotyczący różnorodności biologicznej w Royal Parks, szybko odkryją, że w rzeczywistości nie są pierwszymi gośćmi.
Ten zaszczyt należy do pszczoły kwiatowej włochatej, pary lęgowej lęgów, kilku nimf ważek, stada szarych pliszek, kolców jeży, armady traszek, trzepotu wiosennych motyli i „bardzo bezczelnego” lisa.
Zespół Royal Parks przekształcił dawne tereny poprzemysłowe – które w przeszłości były wykorzystywane jako szkółka ogrodnicza – w raj dla flory i fauny o powierzchni 8000 metrów kwadratowych (dwóch akrów), co spowodowało szacunkowy wzrost różnorodności biologicznej siedlisk dzikiej fauny i flory o 184%.
Szklarnie, luźny żwir i beton zastąpiono ponad 40 nowymi drzewami, około 2000 metrów kwadratowych łąki z dzikimi kwiatami, ponad 5000 metrów kwadratowych roślin odpornych na zmiany klimatu i dodatkowe 100 metrów rodzimego mieszanego żywopłotu.
Różne siedliska oznaczają, że odwiedzający idą przez bardziej formalnie zaprojektowany krajobraz w stronę łąki z dzikimi kwiatami. Wszystkie zdjęcia: Sarah Lee dla Guardiana
Duży ozdobny staw z naturalnie filtrowaną wodą zapewnia nowe siedlisko wodne dla roślin, owadów i płazów, a dawna wieża retencyjna – z której roztacza się panoramiczny widok na ogród – ma w nowym dachu wbudowane szybkie gniazda lęgowe i gniazda nietoperzy.
Odkąd ogród został ukończony w styczniu, w nowo utworzonych siedliskach zaobserwowano już wiele gatunków dzikich zwierząt, w tym lisa, który odwiedza go niemal codziennie, mówi Matthew Halsall, menadżer i architekt krajobrazu odpowiedzialny za projekt.
„Jest bardzo bezczelny – lubi przeżuwać liny prowadzące, co jest trochę niewygodne – ale jest bardzo mile widzianym gościem” – mówi.
podwójny cudzysłówNazywamy to mikromozaiką siedlisk, ponieważ w tym stosunkowo niewielkim ogrodzie znajduje się tak wiele różnych elementówMatthew Halsall
Wśród 200 000 wiosennych cebul posadzonych w ogrodzie kwitną pszczoły i motyle, a jeże od dawna zamieszkujące park – ostatnia populacja lęgowa w centrum Londynu – zostały zarejestrowane wędrujące po tych terenach.
Kiedy Halsall rozpoczynał projektowanie ogrodu trzy lata temu, zdawał sobie sprawę, że miejsce to może stać się rajem dla różnorodności biologicznej w Londynie. „Znajduje się w samym sercu Regent’s Park, w otoczeniu wielu różnych typów siedlisk, co stanowi ważny projekt z punktu widzenia rekultywacji siedlisk dzikiej przyrody.”
Oczekuje się, że przeprojektowanie dwuakrowego ogrodu przyniesie 184% przyrostu różnorodności biologicznej netto
Ale oprócz zwiększania różnorodności biologicznej Halsall otrzymał zadanie stworzenia „pięknego i sugestywnego” ogrodu publicznego upamiętniającego zmarłą królową. Rezultatem jest przestrzeń, która zachęca gości do obserwacji i interakcji z szeroką gamą siedlisk dzikiej przyrody, gdy przenoszą się z ozdobnego, formalnie zaprojektowanego krajobrazu w stronę łąki obsadzonej dzikimi kwiatami.
„Nazywamy to mikromozaiką siedlisk, ponieważ w tym stosunkowo niewielkim ogrodzie o powierzchni dwóch akrów znajduje się tak wiele różnych elementów” – mówi.
200 000 cebul wiosennych posadzonych w ogrodzie szybko przyciągnęło pszczoły i motyle
Połączone kanały, zwane rowami, zapewniają powolny przepływ wody deszczowej przez ogród, zmniejszając potrzebę nawadniania i tworząc bardzo wilgotne siedliska zimą, które następnie stają się częściowo suche latem.
„To naprawdę dobre, ponieważ pozwala na wprowadzenie roślin specjalnie dostosowanych do tego rodzaju środowiska” – mówi Halsall.
Jednym z największych wyzwań było zapewnienie, że nowy ogród nie wyniszczy istniejących na tym terenie siedlisk dzikich zwierząt. Badanie wykazało, że ryjkowce szerokonose, różne gatunki rzadkich pająków, brązowe mrówki drzewne, małe ciemne pszczoły i gąsienice dziewanny zamieszkują luźne żwir wokół szklarni, więc Halsall i jego zespół zdecydowali się uwzględnić w projekcie luźne, żwirowe powierzchnie.
Drzewa obce, które są szczególnie odporne na klimat, takie jak sosna śródziemnomorska, zasadzono w celu ochrony siedlisk wspieranych przez gatunki rodzime, takie jak sosna zwyczajna, której w Wielkiej Brytanii zagraża globalne ocieplenie.
Wprowadza się również wiązy uprawiane w celu zwalczania holenderskiej choroby wiązów. Halsall mówi: „Wiązy wspierają ćmy kępowe i motyle białolistne i są niesamowitym źródłem pożywienia dla ptaków”.
W dawnej wieży retencyjnej w nowym dachu wbudowano budki dla jerzyków i nietoperzy
Aby przyciągnąć jerzyki do gniazdowania w wieży ciśnień, która została przekształcona za pomocą elementów metalowych ozdobionych różami, osetami, koniczynami i porami (rośliny czterech narodów wyhaftowane na sukni koronacyjnej królowej Elżbiety II), zamontowany głośnik będzie emitował odgłosy nawoływania ptaków. „Uważamy również, że wieża ma duży potencjał jako miejsce odpoczynku dla nietoperzy” – mówi.
W ośmiu londyńskich parkach królewskich żyje osiem różnych gatunków nietoperzy, w tym gatunki pipistrelle sklasyfikowane na Czerwonej Liście Wielkiej Brytanii jako „bliskie zagrożenia”. Charlotte Cass, menadżerka ds. różnorodności biologicznej w Parkach Królewskich, stara się zachęcać te nietoperze do przemieszczania się po terenach zielonych miasta, aby zapobiec izolowaniu populacji lęgowych w jednym miejscu, jak w przypadku jeży w Regent’s Park.
Para gęsi jest jednym z pierwszych gości ogrodu.
„Stawiamy budki dla nietoperzy i tworzymy wiele siedlisk, w których naszym zdaniem możliwe jest umieszczenie ich na kryjówkach, na przykład na konkretnych drzewach w Hyde Parku i Kensington Gardens” – mówi.
Częściowo dzięki dofinansowaniu z Ludowej Loterii Kodów Pocztowych Royal Parks dysponuje ośmioosobowym zespołem ds. różnorodności biologicznej, w skład którego wchodzą ekologowie, urzędnicy ds. badań i kierownicy projektów. Ochotnicy ds. ochrony i ekologii organizują także ponad 3000 wolontariuszy, którzy wspierają projekty parków dotyczące różnorodności biologicznej i prace konserwatorskie.
W zeszłym roku wolontariusze pomogli zasadzić 900 sadzonek tarniny w nasłonecznionych miejscach w pobliżu jesionów w Regent’s Park, aby stworzyć idealne siedliska dla motyli brunatnowłosych, jednego z najrzadszych motyli w Wielkiej Brytanii, który żywi się spadzią mszyc na jesionach.
„Odkryliśmy, że w Regent’s Park mamy te motyle, które składają jaja wyłącznie na krawędziach gałązek tarniny” – mówi Cass.
Ogród został zaprojektowany jako „sugestywna” przestrzeń publiczna upamiętniająca zmarłą królową
W tym roku wolontariusze posadzili 4500 czopów odpornego na warunki klimatyczne mchu torfowca na trzech stanowiskach o powierzchni 100 metrów kwadratowych w Richmond Park po tym, jak badanie wykazało, że gatunek zwornikowy – który jest bardzo rzadki w Londynie i na południowym wschodzie – znika z 800-letnich terenów.
„Byliśmy tak blisko utraty go, że w parku pozostało zaledwie 0,08 m2. Wystarczyłaby jedna osoba, która go niepokoiła lub wykopał ją pies, i stracilibyśmy go całkowicie” – mówi Cass.
Ma nadzieję, że wysiłki mające na celu monitorowanie i zwiększanie różnorodności biologicznej w stołecznych parkach królewskich o powierzchni 5000 akrów pomogą w budowaniu bardziej odpornych siedlisk dla zamieszkującej je dzikiej przyrody. „Jako ogromna przestrzeń zielona w środowisku miejskim mamy naprawdę wyjątkową szansę i możemy odegrać kluczową rolę w ochronie różnorodności biologicznej Londynu” – mówi.
Ogród Królowej Elżbiety II zostanie udostępniony zwiedzającym od 27 kwietnia 2026 r
