Mężczyzna w średnim wieku zdejmuje czapkę z daszkiem, idzie przez Leicester Square i udaje się do Greggs na lunch, po czym wraca linią Piccadilly Line do domu, do Southgate. Minęły zaledwie dwa miesiące od zwycięstwa w Super Bowl, ale żaden z tysięcy turystów kręcących się po centrum Londynu go nie rozpoznał. Aden Durde powinien być brytyjską gwiazdą.
Olimpijczycy często mówią, że po zdobyciu złotych medali następuje masowy upadek. Niektórzy myślą: „Co teraz?” Jak się czułeś po wygraniu Super Bowl? „Nie powiedziałbym, że to powrót, ale były chwile po zwycięstwie, na przykład podczas parady, czułem się odrętwiały. Małym rozczarowaniem jest to, że chociaż możesz dostać kolejną szansę na stworzenie tego, nie zrobisz tego ponownie z tą grupą ludzi. Zdajesz sobie sprawę, że ta wyjątkowa rzecz, która nas łączyła, dobiegła końca. Pomyślałem o tym w autobusie wracając do hotelu z meczu. „
Pod koniec meczu wyglądałeś na bardzo zadowolonego, po prostu chłonąłeś wszystko, zamiast biegać na boisko, aby świętować. „Tak. W pewnym wieku nie można się rozrywać, bo naciągniesz ścięgno podkolanowe czy coś. Dobrze jest po prostu być wdzięcznym i cieszyć się chwilą. Jeśli tego nie robisz, po prostu cię mijają.
Durde na ławce rezerwowych podczas Super Bowl LX. Zdjęcie: Dave Shopland/Shutterstock
Zespoły NFL mają siedem miesięcy pomiędzy sezonami. Co trenerzy robią poza sezonem? „Dużo samorozwoju, patrzenia na siebie jako na grupę. Jak możesz się ulepszyć? Co musisz poprawić? Co musisz dodać? A potem przyglądanie się graczom, wolnej agencji, draftowi. Cały czas studiujesz graczy. Istnieje samorozwój: jak możemy być lepszymi nauczycielami? Rozmawiamy o przywództwie, kulturze, jak możemy udoskonalić ten obszar naszego zespołu i na tym bazować? Dni poza sezonem są więc wypełnione po brzegi i całkiem niezłą zabawą. Pracujemy o wiele więcej zespołowo popracuj w tym roku i to też jest dobra zabawa, ponieważ po prostu rozmawiasz o futbolu z różnymi ludźmi i widzisz grę ich oczami.
Ile czasu miałeś wolne? „Niewiele! Miałem tydzień po zakończeniu sezonu i tydzień w Londynie. Ale w czerwcu mamy pięć tygodni wolnego, kiedy cała liga NFL zostanie zamknięta. W tym miesiącu widzimy graczy w fazie pierwszej. Nie mogą wychodzić na trawę, więc robisz kilka rzeczy w klasie, a oni ćwiczą z trenerem siłowym i zaczynają poprawiać swoje ciało. Następnie w fazie drugiej możesz wyjść na trawę, pracując z każdym zawodnikiem, nad wszystkimi podstawowymi elementami rozwoju. A w fazie trzeciej zaczynasz pracować przeciwko sobie, więc jest około ósmej do dziewięć tygodni przed sezonem.”
Durde pokazuje swoją koszulkę West Ham po zwycięstwie w Super Bowl. Zdjęcie: Dave Shopland/Shutterstock
Biorąc pod uwagę wszystkie wzloty i upadki na twojej ścieżce kariery – gwiazda krajowego futbolu, europejska liga NFL, skład treningowy NFL, trener juniorów, trener elitarnej drużyny – czy zdarza Ci się mówić zawodnikom: „Byłem tam, gdzie ty jesteś”? „To naprawdę dobre pytanie. To trochę tak, jak z dziećmi. Trudno im powiedzieć, że byłeś i zrobiłeś to, ponieważ ich doświadczenia mogą różnić się od twoich. Próbowałem już tego wcześniej i nie zawsze to działało. A więc coś więcej: podziel się tym, co widzisz i jak mogą ulepszyć, co robią dobrze i gdzie mogą się rozwijać. Wykorzystaj swoje doświadczenia, aby zobaczyć te wzorce i jak możesz je zmienić. Jeśli nagle na nie zaatakujesz, czasami są po prostu takie: – Nieważne, wszyscy tak mówią. Ale masz rację, w drużynie treningowej nie jest łatwo. Ludzie, którzy pozostają bardzo skupieni, pracują nad swoim rzemiosłem i rozumieją, czego potrzebują, zwykle wychodzą z drużyny treningowej i grają.
Kiedy na uboczu ustawia się chłopaków, którzy są daleko w hierarchii, czy musisz z nimi rozmawiać, jakby mogli sobie poradzić, nawet jeśli myślisz, że nie będziesz go potrzebować? „Nie możesz tak myśleć – potrzebujesz wszystkich. Widzieliśmy to w zeszłym sezonie. Mieliśmy zawodników, którzy odnieśli kontuzję, a ludzie muszą wejść i grać. Chłopcy, którzy grają z przodu, w obronie, wszyscy grają w każdym meczu. To jest miejsce rotacyjne. Są gracze w specjalnym zespole, którzy zagrają, jeśli ktoś odniesie kontuzję. Musisz trenować wszystkich i każdy musi oczekiwać, że będą grać. Powinieneś starać się być najlepszy we wszystkich powtórzeniach, które wykonasz, ponieważ jeśli je zmaksymalizujesz, zwykle dostaniesz więcej Naszym zadaniem jest wzbudzić zaufanie w chłopakach z marginesu, aby czuli się komfortowo, gdy wchodzą w grę.
Kiedy zdałeś sobie sprawę, że albo wiesz lub możesz wiedzieć tyle samo, co amerykański trener? „Kiedy po raz pierwszy pojechałem do Dallas (jako stażysta trenerski w 2014 r.). Myślałem o tym, ale nie wiesz, dopóki się tam nie znajdziesz. Trenowali mnie trenerzy NFL, ale miałem prawdziwy syndrom oszusta. Jako zawodnik nigdy nie myślałem, że jestem gotowy. Po prostu nie miałem tej pewności siebie, jaką mieli inni chłopaki. Zawsze starałem się dokądś dojść i czułem, że jestem trochę w tyle. Zanim skończyłem grać, prawdopodobnie wiedziałem wystarczająco dużo i byłem pewny siebie, ale to było zbyt wiele późno, ale nauczyłem się, jak być swoim własnym trenerem. W coachingu chodzi o nauczanie, pociąganie ludzi do odpowiedzialności, dawanie ludziom odpowiedzi, stawianie ich we właściwym miejscu i bycie uczciwym. Trzeba robić to wszystko, żeby przetrwać w NFL, ale kiedy byłem zawodnikiem, robiłem to wszystko.
Durde podczas pobytu w Dallas Cowboys w 2021 r. Zdjęcie: Roger Steinman/AP
Co zrobiłeś po tym, jak przestałeś grać, zanim zacząłeś trenować? „Zawsze byłem trenerem (w London Warriors). A potem zgłosiłem się na ochotnika do jednostki ds. skierowań uczniów w mojej okolicy. Moja żona została położną i ostatecznie założyliśmy razem firmę, pomagając dzieciom, które nie uczyły się lub były bezrobotne, dostać się do edukacji. Robiliśmy to przez trzy lata. „
Czego się dzięki temu nauczyłeś? „Dużo! To był szalony czas. To zupełnie inna rozmowa. Używam teraz tych samych metod nauczania i kultury, z których korzystałem wtedy. Wykorzystuję swoje doświadczenia, aby zrozumieć, w jaki sposób odpowiedzialność uczy ludzi profesjonalizmu, a piłka nożna nauczyła mnie, jak być profesjonalistą. „
Czy doceniłeś fakt, że nikt z nas tak naprawdę nie wie, co dzieje się w życiu drugiej osoby? „Zdecydowanie. Nie wiesz, przez co ktoś przechodzi. A ludzie mogą się zmienić. Ludzie w sporcie są teraz tacy młodzi i cały czas są pod lupą mediów społecznościowych. To jest inne miejsce niż wtedy, gdy byliśmy młodzi – na szczęście, bo nikt z nas nie wykonywałby swojej pracy!”
W 2017 roku wraz z Osi Umenyiorą uruchomiłeś International Player Pathway. Co sprawi, że będziesz w pełni usatysfakcjonowany, że to zadziałało? „Kiedy tego nie potrzebują. Nie wiem, czy kiedykolwiek tam dotrze, ale to świetne narzędzie. Nadejdzie czas, kiedy gracze wyjdą z różnych stron. Myślę, że Akademia NFL (w Loughborough) tak robi. Oczywiście zawsze wybierzesz gracza, o którym myślisz, że jest dobrym sportowcem z innego sportu, ale cała wizja polegała na wymyśleniu, jak stworzyć rurociąg. Moją pierwszą wizją było stworzenie akademii, ale najpierw potrzebowaliśmy dowodu słuszności koncepcji, więc ostatecznie się udało robiąc odwrotnie.”
Obserwuj Nie wymagamy kasków na Facebooku
