NIKOZJA: Pozostał zaledwie rok do drugiej pięcioletniej kadencji prezydenta Francji Emmanuela Macrona, który powiedział, że w przyszłym roku odejdzie z polityki, pozostawiając obserwatorów i zwolenników w niepewności, jakie będzie jego kolejne posunięcia.
„Nie zajmowałem się wcześniej polityką i nie zamierzam w niej pozostać” – powiedział Macron w czwartek podczas wizyty w szkole na Cyprze.
Dodał, że na tak późnym etapie sprawowania urzędu „najtrudniejszą rzeczą” było znalezienie równowagi pomiędzy obroną swojego rekordu a przyznaniem się do tego, co „nie wyszło”.
Francuski świat polityczny i medialny już tętni życiem, ponieważ wyścig o rok 2027 „już się rozpoczął” – powiedział Philippe Moreau-Chevrolet, ekspert ds. komunikacji na uniwersytecie Sciences Po.
Na razie potencjalni kandydaci prezentują swoje łagodniejsze strony, a szef skrajnie prawicowego Zgromadzenia Narodowego (RN) Jordan Bardella pochwali się romansem z księżniczką Marią Karoliną z Bourbon-Two Sicilies w błyszczącym magazynie Paris Match.
Natomiast Gabriel Attal, jeden z byłych premierów Macrona, przedstawił w książce osobiste rewelacje, potwierdzając swoje starania o poprowadzenie obozu centrowego do głosowania w 2027 roku.
„Teraz jest dobry moment, aby prezydent, który i tak nie będzie już za wiele odpowiedzialny, ogłosił i położył podwaliny pod swoje odejście” – powiedział Moreau-Chevrolet.
„Musi opowiedzieć alternatywną historię, pozostawiając dalsze spekulacje”.
Lusterko wsteczne
W ostatnich tygodniach Macron starał się urozmaicić publiczny odbiór swojego dziedzictwa, nawet gdy potencjalni następcy w jego szeregach próbują zdystansować się od historycznie niepopularnego przywódcy.
48-latek może mieć nadzieję naśladować politykę Jacques’a Chiraca, prezydenta na przełomie lat 90. i 2000.
Po wyjściu z wątków codziennej polityki i wraz z wygaśnięciem różnych skandali, publiczny wizerunek konserwatywnego Chiraca powrócił do normy i wielu teraz z nostalgią wspomina jego epokę.
„W pewnym momencie nastąpi zmiana perspektywy, ponieważ nie będzie on już osobowością polityczną” – powiedziała osoba bliska Macronowi.
„Nastąpi ponowne pojawienie się niektórych kluczowych elementów i spójności” w jego polityce, dodała osoba, takich jak jego dążenie do „niezależności przemysłowej i europejskiej w obliczu kryzysów”.
Macron pozostaje bardzo widoczny poza Francją, przeciwstawiając się prezydentowi USA Donaldowi Trumpowi w związku z jego groźbami aneksji Grenlandii i krytykując wojnę z Iranem.
Jego długo wychwalane stosunki z Białym Domem ochłodziły się w ostatnich miesiącach, gdy Trump stał się ciężarem nawet dla swoich rzekomych sojuszników politycznych ze skrajnej prawicy w Europie.
„Nie rozmawiałem z nim przez ostatnie kilka godzin, bo nie widziałem takiej potrzeby” – Macron lekceważąco powiedział o Trumpie podczas wizyty w Polsce.
„Prawdziwa rola prezydenta polega na scenie międzynarodowej” – stwierdził Moreau-Chevrolet.
W styczniu Macron pobudził Światowe Forum Ekonomiczne w Davos „obroną europejskich demokracji i stanowiskiem gaullistowskim” w sprawie technologicznej i militarnej emancypacji ze Stanów Zjednoczonych.
W Internecie krążyły zdjęcia przedstawiające francuskiego przywódcę w okularach przeciwsłonecznych w stylu lotniczym, które chronią pęknięte naczynie krwionośne w oku, i wzywał Europę do usztywnienia kręgosłupa.
Macrona w 2032 roku?
Deklarowany przez Macrona zamiar opuszczenia aktywnej polityki „nie oznacza, że całkowicie zniknie z pola widzenia” – stwierdził Moreau-Chevrolet. Osoba bliska Macronowi stwierdziła, że „mówił o polityce w sensie partyjno-politycznym”.
Część obserwatorów sugeruje, że mógłby ubiegać się o stanowisko szefa organu międzyrządowego, takiego jak Międzynarodowy Fundusz Walutowy czy Komisja Europejska.
Jeden z przywódców centrystów przewidział, że „założy własną firmę po 2027 r. I będą ludzie wzywający do #Macron2032”, czyli następnych wyborów prezydenckich, kiedy będzie mógł ponownie kandydować.
Tymczasem „nie rezygnuje z kwestii, które go pasjonują, czyli reindustrializacji Francji, sztucznej inteligencji, przemysłu obronnego, spraw międzynarodowych. Resztę pozostawia premierowi i się tym nie przejmuje” – powiedział jeden z siedzących ministrów.
Opublikowano w Dawn, 25 kwietnia 2026 r
