Droga Matka, jak ją nazwał autor John Steinbeck, ewoluowała na przestrzeni lat – od ucieczki dla biednych rolników uciekających przed niszczycielskimi burzami piaskowymi z lat trzydziestych XX wieku do być może kwintesencji amerykańskiej trasy objazdowej, która wciąż dostarcza wrażeń.
Mapa Route 66
Chociaż od jakiegoś czasu istnieją szybsze i bardziej bezpośrednie trasy między drugim i trzecim co do wielkości miastem w kraju, neon Route 66 wciąż świeci jasno, a jego zabytkowe znaki zachęcają podróżnych do odrestaurowanych domków kempingowych, klasycznych restauracji i przydrożnych atrakcji.
U góry: fragment Route 66 wije się przez wiejskie tereny Baxter Springs w stanie Kansas. Zdjęcie: Jeff Roberson. Powyżej po lewej: Route 66 o zmierzchu w Seligman w Arizonie. Zdjęcie: Matt York. Powyżej po prawej: kierowca mija Totem Pole Park Eda Gallowaya w Chelsea w stanie Oklahoma. Zdjęcie: Julio Cortez
Każdy przystanek kręci kołami wyobraźni, pozwalając podróżnym zastanowić się, jak wyglądało życie ludzi i społeczności, które przez lata sprawiały, że droga szumiała.
Chicago od dawna jest jednym z motorów gospodarczych kraju, posiadającym dostęp do międzynarodowych wód i linii kolejowych łączących wszystkie zakątki kraju. W latach dwudziestych XX wieku biznesmen z Oklahomy Cyrus Avery, który zasłynął jako „ojciec Route 66”, wiedział, że wkrótce samochody zdominują transport, i pomyślał, że Wietrzne Miasto będzie idealnym miejscem na rozpoczęcie zaplanowanej przez niego podróży.
Avery, członek federalnej komisji ds. autostrad, wyznaczony do sporządzenia mapy systemu autostrad w USA, zdecydował się wybrać numer 66. Wiedział, że te dwucyfrowe cyfry nadają się do wprowadzenia marketingowego i mogą utkwić w umysłach kierowców.
Dla niektórych podróżnych podróż jest bardziej napędzana jedzeniem niż krajobrazem, a jest w czym wybierać – plasterki domowego ciasta, gęste koktajle, cheeseburgery i cały wybór smażonych przysmaków.
Zgodnie z ruchem wskazówek zegara, od lewego górnego rogu: klienci jedzą lunch w Cosy Dog Drive In w Springfield; klient odbiera zamówienie w Cosy Dog; lunch w Twistee Treat Diner, restauracji i lodziarni w stylu lat 50. w Livingston; pinezki umieszczane przez gości na mapie w Twistee Treat. Zdjęcia: Jeff Roberson
Cosy Dog Drive In w Springfield, stolicy Illinois, to jedna z wielu restauracji, które pojawiły się przy Route 66, a jej panierowane hot dogi na patyku przetrwały próbę czasu.
Właściciel należący do trzeciego pokolenia, Josh Waldmire, twierdzi, że przepis jest tajemnicą. Dziadek Waldmire’a, Ed, dostrzegł potencjał tej mikstury jako szybkiej i wygodnej karmy drogowej i opracował system do smażenia psów w pionie.
Route 66 ma swoje zwroty akcji i nie jest niespodzianką, że autostrada słynąca z dziwacznych przydrożnych atrakcji przecina najsłynniejszą rzekę w kraju na jednym z najbardziej osobliwych mostów znanych współczesnej inżynierii.
Gdy droga zbliża się do St Louis, długi na milę (1,6 km) most Chain of Rocks wisi ponad 18 metrów nad rzeką Mississippi, skręcając w środku o 22 stopnie.
Inżynierowie ostatecznie zbudowali prostszą i szybszą opcję, a kiepski rynek odsprzedaży uchronił oryginalny most przed wyrzuceniem na złom. Dziś jest zarezerwowany dla pieszych i rowerzystów.
Na środkowej części stanu Missouri znajduje się Route 66 Neon Park w St Robert, w którym znajdują się osierocone neony, które niegdyś zachęcały podróżnych do zatrzymywania się w określonych miejscach i firmach wzdłuż autostrady. Często wykonywane ręcznie, były nie tylko oznacznikami moteli, kawiarni i stacji benzynowych, ale także sztuką ludową i symbolami lokalnej kultury.
W stanie Sunflower znajduje się tylko krótki odcinek Route 66, ale za to ma on imponującą stację paliw Kan-O-Tex w Galenie. Stacja, będący klasycznym przykładem architektury przydrożnej, posłużyła za inspirację dla animowanego filmu „Auta” studia Pixar z 2006 roku.
Stara laweta, która była inspiracją dla postaci Tow Mater w filmie Pixara Samochody przed odrestaurowaną stacją obsługi Kan-O-Tex, obecnie atrakcją Samochody na trasie, w Galenie. Zdjęcie: Jeff Roberson
Reżyser filmu, John Lasseter, i jego ekipa odbyli po trasie wycieczki, zagłębiając się w historię i szukając elementów, które mogłyby ożywić projekt. To właśnie w Galenie zauważyli starą ciężarówkę z wysięgnikiem, która posłużyła za podstawę postaci Tow Mater. Fabuła nie była odległa, ponieważ wiele niegdyś tętniących życiem miast – takich jak fikcyjne Radiator Springs – niemal zniknęło po ominięciu ich przez autostradę międzystanową.
W Kansas znajduje się także most Brush Creek, znany również jako Tęczowy Most. Znajduje się w krajowym rejestrze miejsc historycznych i jest jednym z niewielu pozostałych przykładów betonowych mostów łukowych zaprojektowanych przez Jamesa Barneya Marsha.
Dla niektórych podróżujących tą drogą, zwłaszcza dla czarnych kierowców, przejeżdżających przez niegościnne i wydzielone obszary w czasach Jima Crowa, istniało realne niebezpieczeństwo. Zielona Księga, przewodnik opublikowany po raz pierwszy w 1936 roku przez Victora Hugo Greena, zawierał listę hoteli, restauracji i stacji benzynowych obsługujących czarnoskórych klientów.
Stacja benzynowa Threatt w pobliżu Luthera nie była wymieniona w Zielonej Księdze, ale była bezpieczną przystanią – nie tylko do zaopatrzenia się w paliwo, ale także do grillowania i gry w baseball. Wpisana do krajowego rejestru miejsc historycznych była jedyną znaną stacją benzynową należącą do Czarnych i przez nią obsługiwaną przy Route 66.
Route 66 jest usiana opuszczonymi budynkami i wyblakłymi znakami, ale jednym z przykładów prężnego ducha autostrady jest miasto Sapulpa, niedaleko Tulsy. Odrestaurowany teatr Tee Pee Drive-In cofa się do lat 50. XX wieku, kiedy dynamicznie rozwijająca się kultura samochodowa pomogła w powstaniu tysięcy lokali typu drive-in w całym kraju.
Zbudowany w 1949 r., został otwarty wiosną 1950 r. pokazem filmu Tycoon Johna Wayne’a. Był to jeden z niewielu podjazdów w tamtym czasie, który miał utwardzone ścieżki. Przez lata przetrwał tornado, pożar, który zniszczył stoisko koncesyjne i włamania, zanim został zamknięty na ponad 20 lat. Został ponownie otwarty w 2023 roku.
Mrugnij, a możesz to przegapić, ale przystanek na ranczu Cadillac w Amarillo to obowiązkowy punkt każdej podróży Route 66. Przez dziesięciolecia odwiedzający malowali sprayem 10 zabytkowych Cadillaców na miejscu i rozmyślali o przemijaniu czasu, jak zrobił to Bruce Springsteen w swojej piosence z 1980 roku o tym samym tytule.
To nie ranczo, ale publiczna instalacja artystyczna stworzona w 1974 roku przez kolektyw artystyczno-architektoniczny Ant Farm. Początkowo samochody, które były do połowy zakopane przodem do dołu pod kątem 60 stopni, były używane do ćwiczeń strzeleckich. Inni wydrapywali swoje inicjały na metalu. Malowanie sprayem rozpoczęło się później.
Przyjedź do Adrian i jesteś w połowie podróży. Kilka kroków od białej linii wyznaczającej środek Route 66 znajduje się Midway Cafe, w której „paskudne ciasta” wcale nie są takie przyjemne.
Jeśli nadal jesteś głodny, wróć do Amarillo na stek o wadze 72 uncji (2 kg) ze wszystkimi dodatkami na ranczu Big Texan Steak. Jeśli możesz zjeść posiłek w ciągu godziny lub krócej, jest on bezpłatny.
Ponad połowa Route 66 przecina suwerenne ziemie rdzennych Amerykanów, często wyznaczając trasy używane przez plemiona na długo przed przybyciem osadników. Podobnie jak kolej w XIX wieku, autostrada otworzyła drzwi do nowej ery handlu, ale po drodze podsyciła stereotypy na temat kultur.
Na niektórych przystankach wzdłuż historycznej autostrady wciąż można znaleźć wyblakłe i rozpadające się odniesienia do tipi i nakryć głowy z pierza. Symbole te można było łatwo zawłaszczyć do celów marketingowych przez przydrożnych sprzedawców, ale nie wskazywały na odrębne i odrębne kultury rdzennych Amerykanów na tym obszarze.
Powyżej po lewej: Max Early, artysta i poeta z Laguna Pueblo, który napisał wiersz o Route 66 przebiegającej przez ziemie plemienne, przed swoim domem rodzinnym w Paguate. Powyżej po prawej: neon Hiland Theatre, otwarty w 1950 roku, na miejskim odcinku Route 66 w Albuquerque. Zdjęcia: Susan Montoya Bryan
Dziś plemiona opowiadają własne historie i prezentują swoje dzieła, niezależnie od tego, czy jest to ceramika, ciasta owocowe czy wiersze.
Albuquerque szczyci się najdłuższym, nienaruszonym odcinkiem miejskim Route 66. Te 28 mil przebiega przez kilka dzielnic i dzielnic biznesowych, od historycznego Starego Miasta po Nob Hill.
Odrestaurowano niektóre stare domki dla samochodów i neony wzdłuż dzisiejszej Central Avenue. Inne znaki zostały zaprojektowane na nowo, wykorzystując kołpaki, wyszukane malowanie inspirowane pojazdami typu lowrider oraz klasyczne żółto-czerwone tablice rejestracyjne Nowego Meksyku, co stanowi ukłon w stronę kultury motoryzacyjnej, która wciąż jest wciąż żywa w mieście.
Muzyk Jackson Browne odbywał własną podróż na początku lat 70., kiedy jego samochód utknął w Winslow. To doświadczenie zainspirowało tekst do hitu Eagles „Take it Easy”. Ale z pewnością nie jest to jedyna piosenka, która jest obowiązkowa na liście odtwarzania Route 66.
Powyżej po lewej: Nowożeńcy z Syracuse w Kansas podczas miesiąca miodowego pozują przed sklepem z pamiątkami w Winslow. Powyżej po prawej: przyciski Route 66 na wystawie w motelu Wigwam, charakterystycznym punkcie autostrady. Zdjęcia: Jae C. Hong
Bobby Troup stworzył klasyczny amerykański hymn drogowy w latach czterdziestych XX wieku za pomocą (Get Your Kicks on) Route 66. Nat King Cole, Chuck Berry, Rolling Stones i Depeche Mode kontynuowali go przez dziesięciolecia, każdy z nich wykonał utwór w swoim własnym stylu.
Stojąc na rogu Winslow, nie zdziw się, jeśli ktoś podejdzie z gitarą i zacznie grać ulubione utwory z własnej playlisty z podróży.
Przed opuszczeniem stanu, niegdyś wydobywające złoto miasto Oatman charakteryzuje się atmosferą dzikiego zachodu, codziennie wystawianymi strzelaninami i ukochanymi osłami. Oatman było celem podróży położonym wzdłuż jednej z pierwotnych tras Route 66, prowadzącej zdradziecką ścieżką przez Góry Czarne, ale później zostało ominięte w ramach ulepszeń wprowadzonych w latach pięćdziesiątych XX wieku.
Niegdyś pustynna oaza, Roy’s Motel & Cafe w Amboy jest kwintesencją punktu orientacyjnego Route 66. Wysoki neon jest jednym z najczęściej fotografowanych miejsc na drodze. Wewnątrz jedną ze ścian zdobi obca waluta pozostawiona przez gości z zagranicy. Po drugiej stronie ulicy z pustynnej podłogi wystaje słupek z odzieżą udekorowany butami, koszulami i innymi przedmiotami.
Ten odcinek autostrady przez pustynię Mojave oferuje szczególny rodzaj samotności. Nawierzchnia drogi miejscami staje się nierówna, a krajobraz przejmuje kontrolę, ukazując drzewa Jozuego, rozległe otwarte przestrzenie i pozostałości starożytnej aktywności wulkanicznej.
Kompozytor przeboju Route 66, Bobby Troup, jedzie buickiem kabrioletem z 1948 r. i macha do fanów wzdłuż Huntington Drive w Duarte w 1996 r. Zdjęcie: Louisa Gauerke
Duża część obszaru jest niezabudowana, co oznacza, że wygląda bardzo podobnie do tego, jaki miał w chwili oddania do użytku Route 66 w 1926 roku.
Po przejechaniu przez często zatłoczone Los Angeles, molo w Santa Monica wyznacza koniec trasy i jest to nic innego jak nieustanna impreza ze stałym napływem widzów i wykonawców. Chociaż wiele odcinków Route 66 popadło w ruinę, zapierające dech w piersiach widoki na Ocean Spokojny przypominają o wyprawach, które umożliwiły podróżowanie drogą w ciągu ostatniego stulecia.
Do powstania tego raportu włączyli się autorzy Associated Press, John O’Connor ze Springfield w stanie Illinois i Sean Murphy z Oklahoma City
