Zwyciężczyni Jule Brand rozegrała pasjonujący półfinał, kończąc obronę tytułu Ligi Mistrzów Kobiet przez Arsenal i zapewniając OL Lyonnes awans do rekordowo długiego, 12. europejskiego finału.
Przy stanie w rewanżu 3:3 w dwumeczu po bramce Alessii Russo dla Arsenalu i pozornie zmierzającym w stronę dogrywki, Brand przejął podanie Melchiego Dumornay’a i precyzyjnie skierował piłkę w dalszy róg. Początkowo bramka nie została uznana ze względu na spalonego, ale po trzyminutowej kontroli VAR bramka została uznana.
Gospodarze byli zasłużonymi zwycięzcami, w dużej mierze dzięki inspirującym występom Dumornay i Kadidiatou Diani. Ponieważ Dumornay był wszędzie i młoda Lily Yohannes pociągała za sznurki w środku pola, Lyonnes spowodował poważne problemy Arsenalu, szczególnie w pierwszej połowie, gdy tempo Dianiego na prawym skrzydle stanowiło ciągłe zagrożenie.
Ośmiokrotny mistrz Europy myślał, że szybko zdobył bramkę, gdy Lindsey Heaps podskoczyła najwyżej i uderzyła z tylnego słupka po głębokim rzucie rożnym, ale po dłuższej przerwie system VAR orzekł, że Ingrid Engen znajdowała się na pozycji spalonej przed bramkarzem Arsenalu Daphne van Domselaarem.
Jednak nie zajęło im dużo czasu, aby otworzyć wynik po kolejnej długiej kontroli VAR, po której Lotte Wubben-Moy została ukarana karą za faul w polu karnym na Dumornay, który był po prostu za szybki dla niej i Emily Fox, gdy jakimś cudem przecisnął się między nimi.
Rzut karny Wendie Renard obronił Van Domselaar, uderzony z odpowiedniej wysokości na lewą stronę bramkarza, ale sędziowie nakazali powtórzenie po tym, jak Van Domselaar zszedł z jej linii przed wykonaniem rzutu. Renard, weteran ośmiu trofeów Ligi Mistrzów Lyonnes, nie popełnił błędu przy drugiej próbie, posyłając bramkarza w złą stronę.
Powiększone zdjęcia zawodniczek OL Lyonnes umieszczone są na siedzeniach podczas półfinału Ligi Mistrzów Kobiet. Zdjęcie: Laurent Cipriani/AP
Arsenal w dalszym ciągu sprawiał wrażenie bezbronnego po stałych fragmentach gry Branda, a ona wybrała Diani z tylnego słupka i podwyższyła na 2:0, a kibice gospodarzy podskakiwali na trybunach w rytm bębna, gdy rosły ich nadzieje na wyjazd do finału w Oslo 23 maja.
Wydawało się, że Arsenal rzadko wystawiał na próbę bramkarza Lyonnes, Christiane Endler, ale dwukrotnie był blisko zdobycia bramki tuż przed upływem godziny. Stina Blackstenius – strzelczyni zwycięskiego gola w finale poprzedniego sezonu – zobaczyła, jak jej wspaniały strzał trafił w słupek, zanim podniesiono flagę spalonego, na chwilę przed tym, jak energiczny strzał Olivii Smith trafił w słupek. Następnie rezerwowa Victoria Pelova obroniła niski strzał zza pola karnego.
Mecz przybrał zwrot akcji, gdy inny zmiennik Arsenalu, Smilla Holmberg, posłał wspaniałe dośrodkowanie. Russo dobrze spisał się, kierując piłkę w dalszy róg, rzucając się pomiędzy dwóch obrońców. Był to dziewiąty gol Russo w tej kampanii w Lidze Mistrzów, który uczynił ją czołowym strzelcem rozgrywek w tym sezonie.
Dokładny strzał Dumornay minął minimalnie obok bramki, gdy gospodarze szukali zwycięzcy, po czym ta zwróciła się do Branda i umówiła się na spotkanie z Barceloną lub Bayernem Monachium w Norwegii.
