Potwierdzenie, że Fundusz Inwestycji Publicznych Arabii Saudyjskiej przestanie finansować turniej LIV Golf Tour, będzie miało ogromne konsekwencje dla przyszłości samego turnieju, graczy i tradycyjnych ośrodków golfowych. W jakim miejscu wycofanie się PIF pozostawi ich wszystkich?
Czy rok 2026 będzie ostatnim rokiem LIV Golf?
Z pewnością w obecnej formie, jako podmiot składający się z 14 wydarzeń, warty 30 milionów dolarów na turniej. LIV była całkowicie zależna od pieniędzy Arabii Saudyjskiej, których wartość od 2021 r. wyniosła ponad 5 miliardów dolarów. Tempo spalania gotówki, choć ostatnio spadło, zawsze było nie do utrzymania.
Jest prawdopodobne, że Scott O’Neil, dyrektor generalny LIV, znajdzie zwolenników dla biznesu na poziomie umożliwiającym jego przedłużenie. Pozyskał już sponsorów namiotów imprezowych i nadzorował znaczny wzrost przychodów.
LIV potrzebuje odpowiednika Strategic Sports Group, przedsiębiorstwa private equity, które wpompowało 1,5 miliarda dolarów w PGA Tour w 2024 roku. O’Neil może wskazać na sukces na rynkach, które PGA Tour zignorowało.
Jednak cała nastrojowa muzyka w golfie jest taka, że PGA Tour zasadniczo wygrało bitwę z destrukcyjnym konkurentem. LIV miała siłę finansową, ale nie miała tradycji ani śladu w sporcie. Bez ogromnych sum pieniędzy PIF atrakcyjność dla graczy szybko spadnie. Brak LIV w 2027 r. jest mało prawdopodobny. Możliwa jest wycieczka funkcjonująca gdzieś na pustyni lub we współpracy z innymi. Obecny, bazowy scenariusz O’Neila jest drugi.
Których graczy to dotyczy?
Całkiem spory zasięg. Są wśród nich nazwiska marki: Bryson DeChambeau, Jon Rahm, Cameron Smith, Tyrrell Hatton, Lee Westwood, Dustin Johnson, Ian Poulter i Phil Mickelson. Są młodsze, wschodzące talenty, takie jak José Luis Ballester. Powrót Anthony’ego Kima z zapomnienia to fascynująca opowieść. Wyglądało na to, że niektórzy golfiści zbliżają się do końca swojej kariery, co oznacza, że każda śmierć LIV po tym, jak otrzymali już nadzwyczajną wypłatę, nie będzie zbytnio bolała.
Osoby takie jak DeChambeau i Rahm chcą pozostać konkurencyjnymi siłami w golfie. Laurie Canter odrzuciła gwarantowaną kartę PGA Tour, aby podpisać kontrakt z LIV. Scenariusze i pozycje graczy pod parasolem LIV są bardzo różne.
Laurie Canter wybrała LIV Golf zamiast PGA Tour. Zdjęcie: Héctor Vivas/Getty Images Jakie mają możliwości?
Istnieje błędne przekonanie, że golfiści LIV automatycznie będą chcieli wytyczyć drogę powrotną do PGA Tour. Niektórzy mają utrzymujące się, ciągłe problemy związane z naturą lub stylem życia PGA Tour. Wielu z nich poświęciło także wiele wysiłku i czasu, aby franczyzy zespołów LIV działały. „Dopóki LIV tu jest, znajdę sposób, aby to miało sens” – powiedział niedawno DeChambeau. Być może O’Neil powinien na tej podstawie wykorzystać DeChambeau do promowania LIV.
LIV pozostaje niezmienny, podobnie jak zobowiązania podpisane przez graczy. Chociaż naturalnie poproszą swoich agentów o sprawdzenie, jakie istnieją opcje gry w przypadku zniknięcia LIV lub znacznego zmniejszenia się, odejście na tym etapie i ryzykowanie naruszenia sporu kontraktowego jest mało prawdopodobne.
Czy PGA Tour będzie sympatyczny?
Tak i nie. PGA Tour może napiąć muskuły i ukazać zwycięstwo nad rebeliantami, jeśli wielkie nazwiska powrócą do swojej domeny. PGA Tour ma teraz silniejszą niż kiedykolwiek pozycję negocjacyjną w odniesieniu do warunków, jakie gracze będą musieli zaakceptować, aby powrócić.
Jednakże PGA Tour będzie również świadome postawy tych członków, którzy sprzeciwiali się zdecydowanym zakusom LIV. Niektórych golfistów wciąż boli fakt, że odrzucili dziesiątki milionów dolarów i zaangażowali się w PGA Tour. Takie nastroje, co zrozumiałe, staną się silniejsze tylko wtedy, gdy ci, którzy skorzystali z chwilówki, otrzymają jakąś formę zbawienia. Na przykład Joaquin Niemann zarobił 76,32 mln dolarów w LIV, ale tylko raz znalazł się w pierwszej dziesiątce turnieju głównego.
Tak jak są golfiści, dla których PGA Tour nie jest zbyt atrakcyjny, tak samo jest na odwrót. PGA Tour jest w trakcie modyfikowania i usprawniania swojej konfiguracji rywalizacji. Wielu golfistów nie będzie miało oczywistej drogi powrotnej.
Chilijczyk Joaquin Niemann zarobił 76,32 mln dolarów na grze LIV Golf. Zdjęcie: Héctor Vivas/Getty Images Jakie jest stanowisko DP World Tour?
Długotrwała teoria, że dawny European Tour powinien nawiązać współpracę biznesową z Arabią Saudyjską, zakończy się, gdy królestwo nagle opuści męski elitarny golf. Umowa z LIV? Nie jest to całkowicie wykluczone, ale bardzo trudne do przewidzenia, biorąc pod uwagę strategiczny sojusz istniejący pomiędzy DP World i PGA Tours. PGA Tour może odciąć LIV od europejskich myśli poprzez przedłużenie tej umowy.
LIV zawsze zachęcał graczy do uregulowania kar finansowych nałożonych na DP World Tour za udział w torze wspieranym przez Arabię Saudyjską. W ostatnim czasie w DP World Tour wzięło udział kilkunastu golfistów LIV bez żadnego zamieszania.
DP World Tour może zwyciężyć w tej porażce, jeśli golfiści będą potrzebować domu przed PGA Tour lub odpowiednika LIV. W przeciwieństwie do PGA Tour, DP World Tour ma w swojej perspektywie charakter globalny; pasuje to do większości strategii LIV.
Jak inne sporty powinny zareagować na wycofanie się PIF?
Ze szczególną ostrożnością. Arabia Saudyjska nie tylko sponsorowała ani pomagała w trasie LIV Tour. Zamiast tego obwód był całkowicie zależny od wsparcia Funduszu Inwestycji Publicznych. Nie jest jasne, w jakim stopniu wojna w Iranie spowodowała zmianę podejścia ze strony MTP – możliwe, że sport i tak był marginalizowany – ale ostatnie tygodnie pokazały, jak niebezpieczne jest bycie tak bardzo zobowiązanym wobec reżimu, przed którym nikt nie odpowiada. To była nagła zmiana; O’Neil byłby pewien, że uda mu się pozyskać znaczne fundusze zewnętrzne, gdyby poproszono go o to kilka miesięcy temu. Zamiast tego rozpoczyna szalony wyścig z czasem.
Przybycie LIV spowodowało również nadmierne zawyżenie portfeli na PGA Tour, dając graczom przesadne poczucie własnej wartości. Zniekształciło to komercyjne podstawy funkcjonowania golfa. Teraz nastąpi ponowna kalibracja we wszystkich obszarach.
Ryder Cup stracił potencjalnych kapitanów, a dziedzictwo uznanych nazwisk zostało zszargane przez niepotrzebne wyzwiska. To był ponury okres dla golfa, który powinien posłużyć za zbawienną lekcję.
