Finał był chaotyczny, ale kiedy opadł kurz, być może było to popołudnie, kiedy Aston Villa w decydujący sposób dobiegła do mety i zakwalifikowała się do Ligi Mistrzów. Gdy Tammy Abraham dotknął zwycięzcę w trzeciej minucie doliczonego czasu gry, Unai Emery wbiegł na boisko, aby świętować. Jednak zaledwie minutę wcześniej Habib Diarra został posłany bezbłędnie i miał własną szansę na zwycięstwo. Emi Martínez przeciągnął się jednak, by uratować swój tyłek, i droga dla zwycięzcy Villi została otwarta.
Był to mecz rozegrany w dziwnej atmosferze relaksu, a obie drużyny skutecznie zrealizowały swoje ambicje na sezon przed rozpoczęciem meczu: dla Sunderlandu uniknięcie spadku i dla Villi zakwalifikowania się do Ligi Mistrzów; Piąty sukces Emery’ego w Lidze Europy, który sam w sobie jest potencjalną drogą do najwyższej klasy rozgrywek, może nadal stanowić bonus. Było to dopiero piąte zwycięstwo Villi w 15 ligowych meczach, odkąd ich seria ośmiu ligowych zwycięstw z rzędu dobiegła końca pod koniec grudnia, w wyniku czego mają teraz 10-punktową przewagę nad szóstą Chelsea na pięć meczów przed końcem.
Sunderland nadal potrzebuje punktu, aby mieć matematyczną pewność, że utrzyma się w tabeli, ale realistycznie rzecz biorąc, jest bezpieczny od zwycięstwa w derbach Tyne-Wear przed przerwą na mecze reprezentacyjne. Kwalifikacje do europejskich pucharów były zawsze odległym marzeniem i wiązały się z napięciami, na które ta drużyna może jeszcze nie być gotowa. dla nich głównym celem jest teraz wyprzedzić Newcastle, które prowadzą czterema punktami.
To był także nieco dziwny mecz, ponieważ dla obu stron, przynajmniej w początkowej fazie meczu, zanim wszystko się wyjaśniło, większość ataku pojawiła się po prawej stronie.
Oprócz wykonywania rzutu rożnego, który Amadou Onana skierował w stronę poprzeczki, John McGinn nieustannie stwarzał zagrożenie, biegając w okolicach Reinildo, podczas gdy w drużynie Sunderland Chris Rigg był znacznie bardziej zaangażowany z kreatywnego punktu widzenia niż Enzo Le Fée – przynajmniej do czasu, gdy został wycofany w 63 minucie, gdy Villa zaczęła przejmować kontrolę. Tymczasem Tyrone Mings, powracający na zespół Villi po miesięcznej przerwie, stoczył niezwykle fizyczną walkę ze środkowym napastnikiem Sunderlandu, Brianem Brobbeyem.
Wilson Isidor wyrównuje dla Sunderlandu zaledwie minutę po tym, jak jego kolega z drużyny Trai Hume podwyższył na 3:2 przeciwko Aston Villi. Zdjęcie: Richard Heathcote/Getty Images
Ollie Watkins strzelił w czwartek swojego setnego gola dla klubu przeciwko Bolonii w Lidze Europy, a swoje 101. i 102. zdobył przed przerwą. W ciągu dwóch minut skinął głową w tylny słupek, po tym jak McGinn uniknął uwagi Le Fée i Noaha Sadikiego, którzy dośrodkowali w jego stronę. Jego druga bramka padła dziewięć minut przed przerwą, po pierwszym znaczącym pchnięciu Villi z lewej strony. Morgan Rogers sprytnie trzymał piłkę, po czym wprowadził Iana Maatsena, który uciekł od Rigga, i idealnie dośrodkował do Watkinsa, który ponownie skierował piłkę do siatki.
W każdym razie przegrana tak wcześnie zdawała się uspokoić Sunderland, który miał kilka pół szans, zanim po dziewięciu minutach wyrównał po uderzeniu naprawdę wysokiej jakości. Diarra miał cierpliwość, aby stworzyć otwarcie na prawym skrzydle, a następnie skierował się do Sadikiego, którego natychmiastowa przerwa dała Riggowi czas na zajęcie miejsca na boisku i zdobycie pierwszego gola w Premier League w dalszy róg. Mimo całego swojego doświadczenia Rigg ma dopiero 18 lat, ale szacunek, jakim darzą go koledzy z drużyny, był widoczny podczas masowej uroczystości, której kulminacją było uderzenie przez Sadikiego piłki w głowę.
Krótki przewodnikAston Villa 4-3 Sunderland Kluczowe faktyPokaż
• Sunderland to 20. drużyna i ostatnia drużyna, która w tym sezonie ma angielskiego strzelca w Premier League, a Chris Rigg (na zdjęciu) stał się dla niej pierwszym takim strzelcem w rozgrywkach od czasu Jermaina Defoe i Billy’ego Jonesa przeciwko Hull w maju 2017 r.
• Ollie Watkins z Aston Villi strzelił już ponad 10 goli we wszystkich sześciu sezonach w Premier League (11 w tym sezonie); jedynie Sadio Mané (8) zagrał w większej liczbie kampanii w historii zawodów, osiągając w każdym z nich dwucyfrową liczbę bramek. Opcja
Zdjęcie: Tony O Brien/REUTERS
Dziękujemy za Twoją opinię.
W tamtym momencie wydawało się, że Sunderland ucierpi na tym, że będzie mniej kliniczny niż Villa. McGinn złapał piłkę w posiadaniu Le Fée w pierwszej minucie drugiej połowy, rozpoczynając przerwę, którą zakończył Rogers. 23-latek był ostatnio w kiepskim humorze – w zeszłym sezonie doznał podobnego spadku – ale zdobył bramkę z pozbawioną nerwów pewnością siebie, mijając Robina Roefsa i tuż obok dalekiego słupka.
Przez ten moment i przez kolejne 40 minut mecz wydawał się bezpieczny. Jednak Trai Hume wycofał jednego z nich po tym, jak Jadon Sancho został wywłaszczony kolejnym dobrym finiszem tego popołudnia. Następnie Sancho został ponownie wywłaszczony, a Le Fée postawił na Wilsona Isidora, zdobywając swojego pierwszego klubowego gola od strzelenia bramki na Stamford Bridge w październiku.
Co ciekawe, przed nami jeszcze więcej dramatu.
