Hearts mają okazję zbliżyć się o krok do tworzenia historii, gdy w piątek zmierzą się z Rangersami. Zespół Hearts nigdy nie wygrał szkockiej Premier League Kobiet, ale zajmuje pierwsze miejsce w tabeli, mając jeden punkt przewagi nad rywalkami i dwa punkty nad odnoszącą największe sukcesy drużyną kobiet w kraju, Glasgow City, na pięć meczów przed końcem.
Wygraj czy przegraj, zdobądź pierwszy tytuł mistrzowski czy nie, rozwój drużyny z Edynburga był niezwykły, a jej menadżerka, Eva Olid, odegrała niezwykle ważną część tej podróży.
Pomimo tego, że jest o krok od przejścia do historii, Olid ma opuścić klub pod koniec sezonu, z możliwością przedłużenia kontraktu o kolejny rok, a decyzja będzie za obopólną zgodą. W 2023 r. podpisała dwuletnie przedłużenie umowy, które potrwa do lata. Powiedziała wówczas „Edinburgh Evening News”, że nie może być „w lepszym miejscu niż Hearts”, mówiąc, że czuje się „tak doceniona”.
„Mam swobodę w zakresie projektu, który zaczęliśmy tworzyć dwa lata temu, a to jest coś, czego nie ma w wielu miejscach”.
Powiedzieć, że wykorzystała tę szansę w pełni, to mało powiedziane, a jej usługami bez wątpienia zainteresowało się wielu zalotników.
Kiedy pięć lat temu nieznany hiszpański menadżer przybył do Szkocji, Hearts właśnie plasowało się na dole tabeli, unikając degradacji jedynie dzięki temu, że liga miała zostać rozszerzona do 10 drużyn.
Olid ich zmieniła, zapewniając bezpieczeństwo, zajmując ósme miejsce w swoim pierwszym sezonie i zajmując kolejno czwarte miejsce przed piątym w zeszłym sezonie.
Tak nieznana, że jej strona w Wikipedii nie opisuje szczegółowo jej kariery przed dołączeniem do Hearts, Olid była dzieckiem mającym obsesję na punkcie piłki nożnej i oglądającym mecz za meczem z ojcem w telewizji. Zaczęła grać z chłopcami w wieku siedmiu lat, zanim dołączyła do katalońskiej drużyny kobiet Sabadell, której akademia miała kiedyś młodą Alexię Putellas.
Na tym etapie profesjonalizm był mrzonką i Olid poszła na uniwersytet z ambicjami zostania nauczycielką, ale obsesja na punkcie piłki nożnej nie zniknęła i rozpoczęła trenowanie trzeciej ligi kobiet Sant Quirze.
Na kilka lat przeniosła się do chłopięcej akademii w Sant Cugat, ale potem chciała wrócić do żeńskiej gry i wykorzystać wiedzę zdobytą w Sant Cugat, aby pomóc w rozwoju kobiecej piłki nożnej, więc wróciła do trenowania drużyny Sabadell, w której wszystko się dla niej zaczęło.
Jednak czas spędzony z chłopcami w akademii Sant Cugat był niezwykle ważny dla jej rozwoju trenerskiego.
„Nawet teraz, pracując z zawodowymi zawodniczkami grającymi w kręgle kobiet, muszę uczyć zawodniczek na poziomie pierwszego składu podstawowych rzeczy, które trenowałam chłopców w Sant Cugat” – powiedziała w artykule dla Coaches’ Voice w styczniu 2025 r. „Na przykład poprawna sylwetka. To smutne, ponieważ oznacza to, że nikt nie uczył tych podstaw kobiet, gdy były młodsze. Na szczęście dziewczęta dorastające, grające w piłkę nożną, będą teraz miały większą wiedzę o tych podstawach”.
Jej pierwszy profesjonalny kontrakt trenerski podpisała w Stanach Zjednoczonych z Houston Dynamo, gdzie pracowała z męską drużyną do lat 19 i kobiecą.
Pandemia Covida wysłała ją z powrotem do Hiszpanii i rozpoczęła współpracę z Katalońskim Związkiem Piłki Nożnej. Szkocja może wydawać się mało prawdopodobnym kolejnym kierunkiem, ale szansa w Hearts została jej przekazana przez jej koleżankę z Hiszpanii Fran Alonso, która wówczas trenowała celtyckie kobiety, i była zainteresowana.
Zadanie było ogromne, Hearts zajęło ostatnie miejsce, a skład miał bardzo młody i niedoświadczony, ale praca zaczęła się od razu. „Zaczęliśmy trenować pięć dni w tygodniu” – powiedziała „Coaches’ Voice”. „Dużo pracowaliśmy nad techniką i nauczyliśmy się podstaw, zanim zaczęliśmy pracować nad taktyką”.
Jej bystre i sumienne podejście do taktycznych i technicznych aspektów gry pomogło Hearts przekroczyć swoją wagę, osiągając sukcesy, a tym samym wymuszając więcej inwestycji od klubu, który zobowiązał się do półprofesjonalnego podejścia przed sezonem 2022–2023.
Pierwsze w historii zwycięstwo nad drużyną z pierwszej trójki miało miejsce przeciwko Rangersom w kwietniu 2024 r., a porażka, jak powiedział menadżer Rangers, Jo Potter, kosztowała ich tytuł mistrzowski. Kolejne zwycięstwa nad Celticem i Glasgow City, z którymi muszą ponownie zagrać w systemie każdy z każdym w pierwszej szóstce miniligi, aby zakończyć sezon, dodały nastawionej na atak drużynie impetu przed piątkowym krytycznym meczem przeciwko Rangers.
Odejście Olid pozostawi w Hearts ogromną pustkę, którą będzie bardzo trudno zapełnić, ale pozostawia ich w bardzo pozytywnym miejscu, niezależnie od tego, gdzie zakończą mecz. Tymczasem postępy ekscytującego hiszpańskiego menedżera, którego „obsesją jest to, jak pokonać pierwszą linię presji”, będzie budzić coraz większe zainteresowanie. Zdobycie tytułu mistrza ligi przyspieszyłoby tę sytuację.
