• Podwyżka benzyny o 6,59 rupii, podwyżka cen oleju napędowego o 19,39 rupii wprowadzona za zgodą MFW • Premier przedłuża o miesiąc dotacje paliwowe dla motocyklistów w sektorze transportu • Pakistan jest na dobrej drodze do osiągnięcia docelowej stawki opłaty za ropę naftową o 1,47 rupii • Kryzys w ME może spowodować straty w wysokości 10–68 miliardów dolarów, powiedział panel NA
ISLAMABAD: Rząd podniósł w czwartek ceny benzyny i oleju napędowego, jednocześnie rozszerzając dotacje paliwowe dla motocyklistów i sektora transportu, próbując złagodzić wpływ rosnących światowych cen ropy na bezbronnych konsumentów.
Za zgodą Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) rząd Shehbaza Sharifa podniósł ceny benzyny i oleju napędowego odpowiednio o 6,51 rupii i 19,39 rupii za litr ze skutkiem natychmiastowym w tygodniu kończącym się 8 maja.
Podczas czwartkowego wirtualnego spotkania MFW został poinformowany, że Pakistan jest dobrze przygotowany do osiągnięcia docelowej kwoty podatku naftowego w wysokości 1,468 biliona rupii, ponieważ kwoty zebrane w ciągu 10 miesięcy przekraczały już cel przez 11 miesięcy.
Obie strony zgodziły się utrzymać nieskazitelny cel salda pierwotnego i osiągnąć go za wszelką cenę, nawet jeśli konieczne będą dalsze cięcia w Programie Rozwoju Sektora Publicznego (PSDP), podają poinformowane źródła.
Płatności na rzecz niezależnych producentów energii będą kontynuowane zgodnie z ustalonymi harmonogramami, aby uniknąć jakichkolwiek problemów przed posiedzeniem zarządu MFW w dniu 8 maja, które ma zatwierdzić wypłatę ponad 1,2 miliarda dolarów w ramach dwóch bieżących programów.
W odróżnieniu od zapowiedzi premiera podczas obniżek cen, ostatnią podwyżkę Dywizja Naftowa dyskretnie ogłosiła o północy.
Cenę ex-depot szybkiego oleju napędowego (HSD) ustalono na 399,58 rupii za litr, w porównaniu z 380,19 rupii, co odzwierciedla wzrost o 19,39 rupii, czyli około pięć procent.
Ceny oleju napędowego spadły wcześniej ze szczytu wynoszącego 520,35 rupii w dniu 10 kwietnia po zniesieniu opłaty naftowej, ale od tego czasu ponownie rosną. HSD jest uważany za wysoce inflacyjny, głównie ze względu na jego zastosowanie w transporcie towarowym.
Podobnie cenę benzyny loco magazyn ustalono na 399,86 rupii za litr, w porównaniu z 393,35 rupii, co oznacza wzrost o 6,51 rupii, czyli o 1,65 szt. Benzyna i HSD pozostają głównymi źródłami przychodów, a łączna miesięczna sprzedaż wynosi od 700 000 do 800 000 ton w porównaniu z około 10 000 ton zapotrzebowania na naftę.
Chociaż ceny loco magazyn pozostają nieznacznie poniżej 400 rupii za litr, rzeczywiste ceny detaliczne na dystrybutorach benzyny, po uwzględnieniu marży dealerów i innych opłat, faktycznie przekroczyły granicę 400 rupii.
Dotacja na paliwo
Niezależnie od tego premier Shehbaz podjął decyzję o przedłużeniu o miesiąc dotacji paliwowej dla motocyklistów oraz osób przewożących się w transporcie publicznym i towarowym.
Jak wynika z komunikatu Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (PMO), decyzja ta miała na celu kontynuację pomocy dla segmentów najsłabszych ekonomicznie w czasie trwającego kryzysu. Premier polecił także przewoźnikom, aby nie podnosili opłat, a władzom, aby zapewniły skuteczny monitoring działań pomocowych.
„Ludzie w żadnym wypadku nie zostaną pozostawieni sami sobie” – powiedział premier, wyrażając nadzieję, że sytuacja w regionie wkrótce się poprawi, co umożliwi stabilizację cen paliw.
Dotacje były częścią ukierunkowanej pomocy ogłoszonej na początku tego miesiąca dla rowerzystów, rolników i przewoźników, aby zrównoważyć wpływ rosnących światowych cen ropy w związku z wojną amerykańsko-izraelską z Iranem. Obejmowały one dotację w wysokości 100 rupii za litr dla użytkowników pojazdów dwukołowych, ograniczoną do 20 litrów miesięcznie przez trzy miesiące.
Ponadto ciężarówki przewożące 80–85% artykułów spożywczych otrzymają 70 000 rupii miesięcznie, duże pojazdy transportowe 80 000 rupii miesięcznie, a międzymiastowe pojazdy komunikacji miejskiej 100 000 rupii miesięcznie, aby pomóc w utrzymaniu stabilnych cen.
Prowincje przejęły wiodącą rolę w administrowaniu subsydiowanymi kwotami paliwowymi, gromadząc około 200 miliardów rupii na trzy miesiące w oparciu o udziały w swoich udziałach w Krajowej Komisji Finansów (NFC) – około 100 miliardów rupii z Pendżabu, 51–52 miliardów rupii z Sindh, 15 miliardów rupii z Khyber Pakhtunkhwa i 8–9 miliardów rupii z Beludżystanu.
Wcześniej podczas spotkania z delegacją Partnerstwa na rzecz Przyszłości Bezołowiowej i UNICEF premier ponownie podkreślił zaangażowanie rządu w ochronę zdrowia dzieci, nadanie priorytetu eradykacji polio i zajęcie się ryzykiem narażenia na ołów w drodze skoordynowanych wysiłków.
Powiedział, że rząd podejmuje priorytetowe działania w celu ochrony przyszłości dzieci i pozostaje w pełni zaangażowany w eliminację polio.
Skutki gospodarcze
Tymczasem, według briefingu dla Stałej Komisji Finansów i Dochodów Zgromadzenia Narodowego, przygotowanego przez zespół UNDP pod przewodnictwem ekonomisty dr Alego Salmana, Pakistan może stanąć w obliczu skutków gospodarczych kryzysu na Bliskim Wschodzie od 10 do 68 miliardów dolarów, w zależności od jego dotkliwości i czasu trwania.
Komisja, której przewodniczy Syed Naveed Qamar, zatwierdziła również nowelizację ustawy o odpowiedzialności budżetowej i ograniczeniu zadłużenia z 2005 r., przyznającą Ministerstwu Finansów szersze uprawnienia w zakresie zatrudniania nieograniczonej liczby dyrektorów do biura zarządzania długiem, mimo że władze wielonarodowe kwestionowały potrzebę większej liczby stanowisk w sytuacji, gdy stanowiska dyrektora generalnego i dwóch z trzech dyrektorów pozostają nieobsadzone.
Dr Salman powiedział, że miesięczne koszty netto kryzysu wahają się obecnie od 800 mln do 1,2 mld dolarów, co przekłada się na roczny wpływ na poziomie 10–14 miliardów dolarów. Szacunki te obejmują dodatkowe koszty importu ropy w wysokości 300–334 mln dolarów miesięcznie, spadki przekazów pieniężnych o 250–333 mln dolarów, zakłócenia w eksporcie na poziomie 200–400 mln dolarów oraz premie za ryzyko wojenne w wysokości do 100 mln dolarów miesięcznie.
W scenariuszu o średnim wpływie w ciągu trzech miesięcy koszt może wzrosnąć do 24–32 miliardów dolarów, a w scenariuszu ostrym do 50–68 miliardów dolarów rocznie, przy założeniu, że ceny ropy osiągną 150 dolarów za baryłkę.
Efekt przeniesienia może spowodować, że inflacja wyniesie 10–12 procent w scenariuszu o niewielkim wpływie w porównaniu z przedwojennym celem wynoszącym 7 procent, a w poważnym przypadku do 15–17 procent.
W odprawie zauważono również, że zakłócenia w dostawach LNG z Kataru zmniejszyły wykorzystanie wytwarzania energii cieplnej o około 32%, co zmusiło rząd do wyboru od dwóch do trzech godzin odciążenia zamiast przejścia na droższy olej opałowy. Może to jeszcze bardziej wpłynąć na produkcję przemysłową, eksport i liczbę pracowników najemnych.
Podkreślono, że napięcia geopolityczne mogą zakłócić światowe rynki ropy, szlaki żeglugowe i łańcuchy dostaw, zwiększając wewnętrzną inflację. Jako kluczowe zagrożenia dla stabilności gospodarczej wskazano również rosnące rachunki za import, brak równowagi handlowej, presję na rezerwy walutowe i wyższe koszty logistyki.
Opublikowano w Dawn, 1 maja 2026 r
