Młodzi ludzie ze środowisk znajdujących się w niekorzystnej sytuacji rezygnują z cennych możliwości szkolenia zawodowego ze względu na mało znaną „karę za praktykę zawodową” z opieki społecznej, która może pozbawić ich rodziny nawet 340 funtów tygodniowo.
Problem wynika z przepisów dotyczących świadczeń, które klasyfikują 16-letniego praktykanta jako „pracownika samodzielnego”, który nie potrzebuje już wsparcia rodziców. W rezultacie wycofywane są elementy Universal Credit zasiłku na dziecko oraz świadczeń na dziecko i inwalidztwo.
Doradcy rządowi ostrzegali ministrów, że rodzice zmuszają dzieci do rezygnowania z przygotowania zawodowego, gdy zdadzą sobie sprawę ze skali utraty dochodów ze świadczeń gospodarstwa domowego, a młodzi ludzie rezygnują z programów szkoleniowych, ponieważ zubożyłoby to ich rodziny.
Z kolei rodzina 16-latka, który zdecyduje się kontynuować kształcenie w pełnym wymiarze godzin do 18. roku życia, nie odnotuje zmniejszenia dochodów ze świadczeń, nawet jeśli ich dziecko pracuje w niepełnym wymiarze godzin, ponieważ dziecko jest uznawane w systemie świadczeń za „kwalifikującą się młodą osobę”.
Zdaniem komisji doradczej ds. zabezpieczenia społecznego przestarzałe zasady świadczeń powodują „udokumentowaną szkodę”, zniekształcając decyzje zawodowe biedniejszych dzieci w momencie, gdy muszą one dokonać wyboru między edukacją a szkoleniem, i zmuszając niektóre osoby do wyboru między „właściwą ścieżką… a przystępną cenowo”.
Przewodniczący komisji Stephen Brien powiedział: „Stwarza to realne ryzyko, że przy podejmowaniu decyzji będzie kierować się krótkoterminową przystępnością cenową, a nie tym, co jest dobre dla długoterminowej przyszłości młodego człowieka”.
W jednym przypadku, jak stwierdziła komisja, rodzic postawił dziecku ultimatum, aby „rzuciło naukę zawodu lub opuściło dom rodzinny”. Wybrali przyuczenie do zawodu, ale nie było ich stać na samodzielne życie, w związku z czym porzucili pracę i wrócili do domu.
Działacze twierdzą, że należy zmienić system świadczeń, aby usunąć karę. „Żadna młoda osoba nie powinna być zmuszona wybierać między swoją przyszłością a zdolnością rodziny do postawienia jedzenia na stole” – stwierdziła Lucy Schonegevel z Action for Children.
Chociaż Departament Pracy i Emerytur (DWP) stwierdził, że płaca praktykanta – 257,98 funtów tygodniowo – powinna zrównoważyć zmniejszenie dochodów z tytułu świadczeń gospodarstwa domowego, komisja twierdzi, że w praktyce nierealistyczne jest zakładanie, że młoda osoba przekaże w ten sposób znaczną część swojego wynagrodzenia rodzicom.
Na dolnym krańcu rodzina z dwójką pracujących rodziców otrzymująca średnie wynagrodzenie z dwójką dzieci traci 17,25 funtów tygodniowo na świadczeniach. Ten sam typ rodziny, ale otrzymujący niskie zarobki i korzystający z kredytu powszechnego, traciłby 95,48 funtów tygodniowo.
Pracujący na pełny etat samotny rodzic o niskich dochodach i wychowujący jedno dziecko straciłby 225,49 funtów tygodniowo. Samotny rodzic o niskich dochodach z niepełnosprawnym dzieckiem po wycofaniu elementów niepełnosprawności dziecka straci 339,92 funtów tygodniowo.
Komisja twierdzi, że kara za praktykę zawodową jest czynnikiem powodującym wzrost liczby młodych ludzi sklasyfikowanych jako „neet” – niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się. Neets jest 957 000, a bezrobocie wśród młodych jest najwyższe od dziesięciu lat.
Stwierdza, że „niezamierzone, ale poważne” konsekwencje kary są spowodowane niezastosowaniem się przez DWP do przestarzałych zasad świadczeń opracowanych dla społeczeństwa, w którym wiek zakończenia nauki wynosił 16 lat, wynagrodzenia za praktykę zawodową były wyższe, a rozróżnienie między edukacją a pracą było jasne.
Przepisy wprowadzone w 2013 r. nakładają na 16-latków obowiązek kształcenia lub uznanego szkolenia do 18. roku życia. Oficjalnie obie opcje są uważane za równie wartościowe, ale w praktyce zasady świadczeń nie są zgodne z tą zasadą i penalizują wybory zawodowe – twierdzi komisja.
Rzecznik DWP powiedział: „Jesteśmy zdeterminowani, aby odwrócić 40% spadek liczby młodych ludzi rozpoczynających naukę zawodu w ciągu ostatniej dekady i dokładnie rozważamy zalecenia zawarte w raporcie.
„Przy minimalnej stawce praktykantów wynoszącej obecnie 8 funtów za godzinę, młoda osoba pracująca 35 godzin tygodniowo będzie zarabiała około 270 funtów tygodniowo, co, jak stwierdzono w raporcie, w większości scenariuszy równoważy to wszelkie obniżki świadczeń domowych.
„Jesteśmy zdeterminowani, aby zapewnić każdej młodej osobie jak najlepszy start w karierze zawodowej. Dlatego inwestujemy 2,5 miliarda funtów w walkę z bezrobociem wśród młodych ludzi, tworząc 50 000 dodatkowych staży dla młodych ludzi i wprowadzając nową zachętę w wysokości do 2000 funtów dla MŚP, które przyjmują praktykanta w wieku od 16 do 24 lat. „
Andy McGowan, menedżer ds. polityki i praktyki w Carers Trust, powiedział: „Nadszedł czas, aby system świadczeń w końcu nadrobił zaległości. Obecnie system pogłębia istniejące nierówności”.
