Czy ta angielska drużyna jest najbardziej dominującą drużyną sportową, jaka kiedykolwiek istniała? To pytanie zadaje sobie teraz wiele osób po obejrzeniu, jak Czerwone Róże miażdżą Szkocję 84:7 w Pucharze Sześciu Narodów Kobiet, mimo że mają całkowicie uszczuplony skład, aby przedłużyć swoją passę zwycięstw do 35 meczów we wszystkich rozgrywkach.
Znajdą się tacy, którzy będą argumentować, że władzę przejmą Chicago Bulls z lat 90., którzy w ciągu dekady zdobyli sześć tytułów mistrza NBA, Manchester City Pepa Guardioli, który zdobył cztery tytuły Premier League z rzędu, lub New York Yankees z serią trofeów pod koniec lat 90. przejęli płaszcz. Trudno jednak nie zgodzić się z Johnem Mitchellem, który powiedział przed turniejem, że zespół buduje dynastię po tym, jak zbudował już dziedzictwo dzięki zwycięstwu w Pucharze Świata w zeszłym roku.
Epoka, w której przyznany został ten tytuł, to cztery lata, które minęły od finału Mistrzostw Świata w 2022 r., ostatniego meczu przegranego przez drużynę. Anglia dominowała już wcześniej, ale brak zdobycia tytułu mistrza świata przekreślił ich szansę na zdobycie tytułu najlepszego w historii. Po tym pamiętnym dniu w Eden Park drużyna Red Roses powróciła na dominację i zapewniła sobie koronę Pucharu Świata w 2025 roku.
Anglia pobiła własny rekord świata w liczbie wygranych meczów rugby z rzędu, rozpoczynając passę od Mistrzostw Sześciu Narodów w 2023 r. Wygrali te 35 meczów z łącznym wynikiem 1759-409, zdobywając średnio 50,2 punktu i tracąc średnio 11,7. Przez 25 z tych meczów Mitchell prowadził, oficjalnie obejmując stanowisko głównego trenera Pucharu Sześciu Narodów w 2024 r. i od tego czasu on i jego zespół zdobyli dwa tytuły Sześciu Narodów, dwa trofea WXV i Puchar Świata.
Anglia powróciła do dominacji po ostatecznej porażce w Pucharze Świata w 2022 r. i zdobyciu tytułu mistrza świata w 2025 r. Zdjęcie: Andrew Matthews/PA
Jeśli nie przegrają meczu do końca Pucharu Sześciu Narodów, staną się pierwszą angielską drużyną, która wygra turniej po zdobyciu tytułu mistrza świata. W tych okolicznościach wielu osobom trudno byłoby sprzeciwić się propozycji Maddie Feaunati, zawodniczka meczu ze Szkocją, powiedziała: „Nie jestem osobą, która to wypowiada. To ogromne osiągnięcie (wygrać tak wiele meczów z rzędu). Budujemy dziedzictwo i po prostu staramy się na nim dalej opierać. „
Mecz ze Szkocją był jednym z najwspanialszych występów Anglii pod wodzą Mitchella, zdecydowanie dla drużyny grającej na wyjeździe. Inni, którzy go przyćmili, mieli miejsce w zeszłym roku w finale Pucharu Świata, a także w zniszczeniu Irlandii podczas Pucharu Sześciu Narodów w 2024 r.
Jednak dla kapitanki reprezentacji Anglii, zdobywczyni Pucharu Świata w 2014 roku, Katy Daley-McLean, był to najlepszy mecz Anglii w historii, kropka. Powiedziała BBC: „Nie sądzę, żebym kiedykolwiek widziała ich tak doskonałych jak podczas tego występu. Dominowali od pierwszej do 80 minuty.”
Anglia pokazała się z dobrej strony, brakuje 13 zawodników w drużynie, która zdobyła Puchar Świata. Dwie emerytury, cztery ciąże i siedem kontuzji? Bez problemu. Ich głębia wydaje się nie mieć końca, a przerażający element tej drużyny polega na tym, że nikt z obozu w Anglii nie wierzy, że osiągnęła już swój szczyt. Mitchell powiedział: „Nie zrezygnujemy ze stylu piłki nożnej, który rozwijamy. Nie jesteśmy jeszcze blisko miejsca, w którym powinniśmy być, wciąż jesteśmy niedokończoną drużyną rugby pod wieloma względami. „
Maud Muir, która wygrała swój 50. występ w meczu przeciwko Szkocji, dodała: „Jesteśmy dla siebie najtrudniejsi, więc zawsze chcemy być lepsi. Wiemy, że odnieśliśmy sukces, ale to nie ma znaczenia. Musimy dawać dobry występ co tydzień i będziemy się starać to robić przez resztę turnieju i później”.
Jak więc tak dominujący zespół, jak Red Roses, może stać się lepszy? Cóż, przybicie ustalonego fragmentu byłoby jednym z elementów. Ten obszar ich gry zwykle jest na wysokim poziomie, ale w Murrayfield, szczególnie w pierwszej połowie, nie funkcjonował w pełni.
Ellie Kildunne nurkuje, aby zdobyć pierwszą bramkę dla Anglii w meczu ze Szkocją. Do naśladowania było jeszcze 11. Zdjęcie: Molly Darlington/RFU/Kolekcja RFU/Getty Images
Innym będzie to, że ich atak będzie nadal sprawiał, że przeciwnicy drapią się po głowach. Anglia była w sobotę nieprzewidywalna i między innymi dlatego tak radośnie prezentowała się na tablicy wyników. Kapitan Meg Jones tak powiedziała o ataku: „Chodzi o to, żeby nie wiedzieć, jaki będzie twój następny ruch, prawda. Myślę, że chcemy się dostosować, chcemy pokazać różnorodność, a Scazzy (Emily Scarratt, nowa trenerka ataku i obrony) zapewnia to na wszystkich frontach. Chce od nas tego, co najlepsze, mamy tak utalentowaną grupę, tak niesamowitych indywidualności, ale w ten sposób współpracujemy. Czasami tak nie jest, to po prostu natura, ale tak właśnie jest odpowiedzieć i myślę, że robimy to fantastycznie.”
Oczekuje się, że panowanie Anglii pełne zachwytu lub terroru – w zależności od punktu widzenia – potrwa przez wiele lat. To złote pokolenie to stosunkowo młoda grupa. Muir ma 24 lata, Ellie Kildunne ma 26 lat, Zoe Harrison ma 28 lat, a zespół wraz z nastolatkami Demelzą Short i Hainealą Lutui wspiera nowe talenty.
Kanada i Nowa Zelandia będą miały okazję przetestować Anglię jeszcze w tym roku podczas zmienionego turnieju WXV, ale na razie Red Roses skupiają się na Walii w tę sobotę. Wracając do tematu, czy ta angielska drużyna jest najbardziej dominującą drużyną sportową w historii? Wyciągnij własne wnioski, ale dowody coraz częściej przemawiają na korzyść Czerwonych Róż.
