Ojciec fotoreportera Reny Effendi był sławny w świecie motyli; był lepidopterologiem, który spędził siedem lat na polowaniu na jeden gatunek. Effendi zauważa sucho, że siedem lat to dłużej niż Rustam Effendi przeżył w którymkolwiek z jego czterech – a może i więcej – małżeństw. (Na pytanie o dokładną liczbę żon jego stary przyjaciel odpowiada: „Bóg wie!”). Effendi miała 14 lat, gdy zmarł jej ojciec; był przeważnie nieobecny w jej dzieciństwie, a będąc mężem jej matki, miał inną rodzinę. Na jego pogrzebie pamięta tylko kobiety wokół jego trumny. Wiele lat później odkryła na jego stronie w Wikipedii, że jego imieniem nazwano motyla, rzadkiego i zagrożonego wyginięciem Satyrus effendi.
Ten delikatny, wnikliwy dokument śledzi losy Effendi, która szuka nieuchwytnego motyla, który tylko przez dwa tygodnie w roku lata wysoko w górach Kaukazu, i goni za duchem ojca. Matka wymijająco twierdzi, że wybaczyłaby Rustamowi niemal wszystko. Pierwszą przeszkodą w misji złapania motyla jest uzyskanie pozwolenia na podróż do jego siedliska na granicy Azerbejdżanu i Armenii. Effendi pochodzi z Azerbejdżanu; jej ojciec zmarł w chwili, gdy Związek Radziecki balansował na krawędzi upadku, po czym wybuchło napięcie między Armenią a Azerbejdżanem i wybuchła wojna. Obecnie panuje kruchy pokój.
W poszukiwaniach Effendi pomagają lepidopteryści; w instytucie zoologicznym w Azerbejdżanie Dmitrii V Morgun mówi jej, że wszystkie motyle mają swój własny charakter – są gatunki inteligentne i gatunki głupie. Naturalnie Satyrus, motyl jej ojca, jest melancholijny i ponury. Morgun towarzyszy Effendi w poszukiwaniach Satyrusa; jej ojciec w dzieciństwie tylko raz zabierał ją na polowanie na motyle. To poruszający i refleksyjny film.
W poszukiwaniu Satyrusa w kinach w Wielkiej Brytanii od 19 kwietnia.
